้ำค่ากว่า ต้องบอกว่ามีคนมากมายต้องฝึกวรยุทธ์เป็นเวลาหลายสิบปี กระทั่งนับร้อยปีจึงจะก่อกำเนิดแก่นพลังในได้ พวกนางสังหารคนเพื่อเอาแก่นพลังในเช่นนี้ วิธีการโหดเหี้ยมไร้ความเป็นคน คนอย่างนี้ ถึงแม้วันนี้พวกนางจะไม่เจอเธอ อย่างไรสักวันก็ต้องเจอคนที่จะเอาชีวิตพวกนางอยู่ดี
เวลานี้ ต้วนเยี่ยที่ขับเคลื่อนลมปราณจนเหงื่อออกไปทั้งตัวเดินออกมา จ้องหน้าพวกนั้นด้วยแววตาเย็นชา พลันนั้น ฝ่ามือไล้ผ่านเอว ประกายเยือกเย็นของกระบี่ยาวพาดผ่าน สามคนนั้นสิ้นใจในพริบตา
เห็นอย่างนั้นเฟิ่งจิ่วก็ตะลึง “เจ้าฆ่าพวกนางหมดเลยหรือ?” เจ้าหมอนี่ใจร้อนเกินไปแล้ว มาถึงก็ฆ่าพวกนางโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงสักนิด
“คนอย่างพวกนาง ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย” ต้วนเยี่ยเอ่ย สายตาจับจ้องหญิงวัยกลางคนที่ล้มอยู่บนพื้น ถือกระบี่ยาวย่างกรายเข้าไปทีละก้าวๆ
เฟิ่งจิ่วรีบลุกขึ้นยืน “ช้าก่อน”
ต้วนเยี่ยมองเธอ “ทำไม?”
“คนคนนี้ยังฆ่าไม่ได้ ข้ายังต้องใช้นางอีก” เฟิ่งจิ่วยิ้มบอก เดินเข้าไปมองหญิงวัยกลายคน “เจ้ารู้วิชาสะกดจิตหรือ?”
หญิงวัยกลางคนกัดฟันจ้องหน้าเธอ อดทนต่อความเจ็บปวดในร่างกาย กระตุกปากเผยยิ้มที่ดูน่าเกลียดเสียยิ่งกว่าร้องไห้ เอ่ยย้ำออกมาทีละคำๆ “รู้
