ด่นถึงเพียงนั้น ย่อมต้องเลี้ยงไว้ให้ดี อีกเดี๋ยวพอเสร็จงาน อาจารย์จะร่ายมนต์สะกดวิญญาณทำให้นางลืมเรื่องในอดีต จากนี้ไป นางจะกลายเป็นพี่น้องกับพวกเจ้า”
ฟังเสียงหัวเราะชอบใจที่ดังมาจากข้างใน เฟิ่งจิ่วไอสังหารลุกโชน เธอเดินเข้าไปยกเท้าถีบประตู เสียงโครมดังสั่น ประตูห้องแหลกเป็นชิ้นๆ ตามเสียง
“ใครน่ะ!”
คนในห้องต่างตกใจ ตวาดถามเสียงดังลั่น ครั้นหันไปมอง กลับอุทานด้วยความแปลกใจ “เป็นเจ้า!”
นางดื่มสุราเซียนเมาเข้าไปจนไร้สติแล้วไม่ใช่หรือ? เหตุใดมาอยู่ที่นี่?
หญิงวัยกลางคนเห็นผู้มาคือเฟิ่งจิ่ว นัยน์ตางามไหวระริก มองเธออย่างไม่อยากเชื่อ “เจ้าไม่เมาหรือ?” นึกไม่ถึงว่าจะมีคนดื่มสุราเซียนเมาเข้าไปแล้วไม่เมา? นางอดจ้องสำรวจหญิงงามในชุดแดงตรงหน้าใหม่อีกครั้งไม่ได้
เห็นนัยน์ตางามของเธอในยามนี้เต็มไปด้วยประกายเย็นเยือกน่าพรั่นพรึง ทั่วกายเต็มไปด้วยไอสังหารอันดุดัน กลิ่นอายพลังเร้นลับในตัวป่วนพล่าน ทำให้นางอุทานขึ้นมาอย่างแปลกใจ “เจ้าเป็นผู้ฝึกพลังเร้นลับ?”
กลับซ่อนเร้นไว้ได้ดีนัก แม้แต่นางก่อนหน้านี้ก็ยังดูพลังของอีกฝ่ายไม่ออก
………………………………….
