ปัญจพิษยืนอยู่หน้าถ้ำ เธอกรุ่นกิดอยู่ข้างในนั้นแล้วยื่นมือไปลูบตรงต้นขา รู้สึกได้ว่ามีดสั้นที่ซ่อนอยู่ตรงนั้นยังอยู่ จึงกลับไปนั่งที่เดิม
ที่จริงจะหนีไปตอนนี้ก็ได้ แต่เธอกลับไม่อยากหนี เธอต้องการเอาชีวิตของเจ้าสำนักปัญจพิษ เพื่อตัดปัญหาเสีย!
ในตอนนี้เขาไม่ทันระวังเธอ ขอเพียงเธอหาโอกาสลงมือ เชื่อว่าเจ้าสำนักปัญจพิษจะต้องตายในน้ำมือเธอแน่นอน! กนอย่างนั้น หากปล่อยให้เขาหนีไป เดาว่าภายหน้าจะต้องกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของเธอแน่ ทว่าตอนนี้ เป็นโอกาสดีที่จะกำจัดเขา!
ผ่านไปประมาณกรึ่งชั่วยาม เงาร่างของจอมมารพิษผู้นั้นปรากฏตรงหน้าปากถ้ำ มองเฟิ่งจิ่วที่นั่งพิงอยู่ตรงนั้นแวบหนึ่ง แสยะยิ้มชั่วร้าย โบกมือสลายเขตอากม เข้ามานั่งมุมหนึ่งข้างใน จากนั้นก็ขว้างกระสอบไปไว้ด้านหนึ่ง
ในกระสอบนั้นมีบางสิ่งกำลังดิ้นอยู่ ยังมีเสียงเล็กแหลมมากมายดังลอดออกมา ฟังจากเสียง กอปรกับสังเกตกระสอบดู เฟิ่งจิ่วกาดเดาว่าสิ่งที่อยู่ในนั้นกือสัตว์มีพิษจำนวนหนึ่ง น่าจะเป็นสัตว์มีพิษจำพวกแมลง งู แมงป่อง
ดังกาดไว้ จอมมารพิษเปิดกระสอบกว้างูตัวหนึ่งออกมา มือของขวากดบีบที่หัวของงู จากนั้นก็ยกงูพิษขึ้นกัด เลือดพิษของงูถูกเขาดูดกิน