่าง เพราะรู้ว่านี่เป็นขั้นตอนสำคัญสุดท้าย จึงยิ่งไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
เวลานี้เอง บนแผ่นดินในห้วงมิติผืนนี้ของเธอ ผืนฟ้าเหนือหัวเธอ ชั้นเมฆเริ่มปรวนแปร พยับเมฆหลายก้อนที่ไม่รู้มาจากที่ใดลอยมารวมตัวกัน ปกคลุมอยู่เหนือหัวเฟิ่งจิ่วรวมถึงด้านบนเตาหลอมด้วย
เธอเงยหน้ามองแวบหนึ่ง ฝ่ามือรีบพลิกหมุน หลอมยาให้เป็นรูปร่าง ในตอนนี้เอง สายฟ้าเส้นแรกผ่าลงมาจากเหนือหัว ฟาดลงบนเตาหลอมที่อยู่ด้านล่าง
“เปรี้ยง!”
ราวกับผืนดินถูกสั่นสะเทือนด้วยสายฟ้า ไม่นาน สายฟ้าเส้นที่สองผ่าตามลงมา ตามมาติดๆ ด้วยสายฟ้าเส้นที่สาม ชั่วขณะหนึ่ง สายฟ้าสามเส้นฟาดฟันลงมาเหนือเตาหลอม หลังจากสายฟ้าสงบลง พยับเมฆเหนือหัวก็ค่อยๆ สลายหายไป
เวลานี้ ร่างของเฟิ่งจิ่วซวนเซเล็กน้อย เธอพ่นลมหายใจ ได้แต่ยืนมองเตาหลอมที่กลับมาเป็นปกติ ไม่ได้เดินเข้าไป เพียงนั่งลงไปอย่างอ่อนแรง และหงายหลังนอนลงไป แหงนหน้ามองชั้นเมฆบนท้องฟ้า
………………………………….
