ตอนที่ 2170 ปู่ของเอ็งกวนสีหลิ่น?
หยางเสี่ยวเอ้อร์ถูกเหลิ่งหวาตวาดอย่างนี้ ตกใจตัวแข็ง นางถือธนูถอยหลังไปทีละก้าว ไม่กล้าเป็นตัวถ่วงเขาอีก
ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้าเห็นคนของหอยาสวรรค์ถูกคนของเขาฟันบาดเจ็บ ผ่านไปนานแล้วกลับยังมีพลังต่อสู้ ไม่มีทีท่าว่าจะถูกพิษเล่นงานแม้แต่น้อย เขาอดประหลาดใจไม่ได้ คิ้วบนใบหน้าขมวดแน่น
อาวุธของสำนักปัญจพิษของพวกเขาล้วนเคลือบยาพิษไว้ทั้งนั้น เหตุใดคนพวกนี้ถูกดาบและกระบี่เคลือบยาพิษของพวกเขาทำร้ายแล้วก็ยังไม่มีอาการพิษกำเริบอีก? หรือว่าร่างกายของพวกเขาไม่ตอบสนองต่อสารพัดพิษงั้นหรือ?
นึกมาถึงตรงนี้ เขาพลันฉุกคิดได้ ใช่แล้ว นายของคนพวกนี้คือภูตหมอเฟิ่งจิ่ว ในเมื่อเป็นคนของเฟิ่งจิ่ว บางที เฟิ่งจิ่วอาจให้คนพวกนี้กินยาแก้พิษกันไว้ก่อนตั้งแต่แรกแล้ว ดูท่า พิษทั่วไปคงทำอะไรพวกเขาไม่ได้
ขณะที่คนทางนี้กำลังต่อสู้กัน ณ ด้านนอกประตูเมืองร้อยนที กวนสีหลิ่นในชุดสีคลุมสีดำที่มีสภาพสะบักสะบอมกำลังกลับมา
หลังจากเขาเสร็จภารกิจก็ออกจากกลุ่มทหารรับจ้างและมุ่งหน้ามายังเมืองร้อยนทีแห่งนี้ เขาตั้งใจมาเยี่ยมน้องสาวของเขา และนำของขวัญที่ได้จากการเดินทางครั้งนี้มามอบ
