ไป๋ชิงเฉิงกับอาจารย์ของนางรู้เรื่องนี้ ทั้งสองมุ่งหน้าไปยังจวนถ้ำของซ่งหมิง ขณะเดียวกันเวลานี้ ในจวนถ้ำของซ่งหมิง เฟิ่งจิ่วกำลังดื่มสุรา กินเนื้อ และพูดคุยสัพเพเหระกับซ่งหมิงอยู่
“พรุ่งนี้พอผลการประลองออกมา ได้ยาทิพย์แล้วเจ้าก็จะไปเลยหรือ?” ซ่งหมิงถาม แล้วจึงรินสุราให้เธอ
“ใช่น่ะสิ! ได้ยาทิพย์ก็ต้องกลับเลย ครั้งหน้าหากเจ้าลงเขาไปฝึกฝน ก็ไปเที่ยวหาข้าได้ ข้าจะต้อนรับเจ้าอย่างดี” เธอจิบสุราคำหนึ่ง ยิ้มตาหยี เอ่ยว่า “เรียกพวกเขาสามคนมาด้วยยิ่งดี”
“ได้” ซ่งหมิงพยักหน้า ในเวลานี้ได้ยินเสียงดังมาจากข้างนอก เขาหันไปมองเฟิ่งจิ่วแล้วจึงบอก “ข้าไปดูก่อน เจ้าดื่มต่อเถิด” เอ่ยจบก็ลุกเดินออกไป
ครั้นมาถึงข้างนอกแล้วเห็นไป๋ชิงเฉิงกับอาจารย์ของนางมา ก็อดเลิกคิ้วไม่ได้ “ท่านเจ้าเขาเหตุใดจึงมาดึกดื่นเช่นนี้ มีเรื่องใดงั้นหรือ?”
ครั้นเห็นว่าเป็นซ่งหมิง เซียนหยวนเหออาจารย์ของไป๋ชิงเฉิงยิ้มเอ่ยว่า “ซ่งหมิง พวกข้าอยากพบคุณชายท่านนั้นสักหน่อย มีเรื่องอยากคุยกับเขา”
………………………………….
