นมาก็พอแล้ว ข้าจะให้เหล่าสัตว์คู่พันธสัญญาอยู่ดูแลที่นี่ด้วย ข้าไปสำนักตะวันฉายไม่กี่วันก็กลับ”
นาทีนี้ เธอรู้สึกว่าแกนเคลื่อนย้ายจี๋กวงที่ตาเฒ่าให้มาช่างเป็นสมบัติล้ำค่าที่ยอดเยี่ยมนัก การเดินทางไกลเช่นนี้ใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น เธอเดินทางไปกลับไม่ต้องใช้เวลาถึงครึ่งวันอีกแล้ว ปัญหาตอนนี้ก็มีแค่จะเอาหญ้าเจ็ดดาราต้นนั้นมาได้อย่างไร
“ต้องบอกให้คนของตลาดมืดทราบหน่อยหรือไม่ขอรับ?” เหลิ่งหวาถาม
“ไม่ต้อง” เธอโบกมือบอก “หากพวกเขาจะตามตัวข้า ก็บอกว่าข้ากำลังศึกษาการกลั่นยาแก้พิษระดับเจ็ดก็พอแล้ว”
“ขอรับ” เขาพยักหน้ารับ
เฟิ่งจิ่วมองท้องฟ้าข้างนอก ก่อนก้มหน้ามองเสื้อผ้าตนเอง หยักยิ้มมุมปากเล็กน้อย เธอพลันบังเกิดความคิด เอ่ยกับหงส์ไฟ กลืนเมฆาและเหล่าไป๋ว่า “พวกเจ้าสามคนออกมา”
สิ้นเสียงของเธอ ประกายแสงสามเส้นวาบผ่านห้วงมิติร่วงลงมาตรงหน้าเธอ
“ข้าจะออกไปข้างนอก สองวันถึงจะกลับ ระหว่างนี้ หงส์ไฟเจ้ากลับไปที่จวนหลิง เหล่าไป๋ไปดูแลจวนเฟิ่ง กลืนเมฆาดูแลหอยาสวรรค์”
สัตว์คู่พันธสัญญาณสามตัวได้ยินคำสั่งก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงรับคำโดยไม่ได้นัดหมาย “ขอรับ”
เห็นอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วพลิกฝ่ามือ ของสิ่งหนึ่
