นายท่านแน่นอน
หยางเสี่ยวเอ้อร์ได้ยินพวกเขาอธิบายจึงเข้าใจ อดเบิกตากว้างไม่ได้ ทำหน้าประหลาดใจ “จะขอรับการรักษายังมีวิธีการซับซ้อนซ่อนเงื่อนอะไรมากมายอย่างนี้ด้วยหรือ? พวกท่านไม่บอก ข้าก็ไม่รู้”
ทั้งสองได้ยินก็อดยิ้มไม่ได้ ลอบส่ายหน้า นางเป็นคนตรงไปตรงมา จะทันความคิดของคนพวกนี้ได้อย่างไร
“พี่ชายเหลิ่งหวา พี่ชายตู้ ไม่น่าเล่าพี่สาวเฟิ่งถึงได้ให้พวกท่านทั้งสองเป็นผู้ดูแล พวกท่านร้ายกาจจริงๆ” นางมองทั้งสองคนด้วยสีหน้าชื่นชม รู้สึกว่าพวกเขาช่างฉลาดนัก
สายตาแอบจับจ้องไปที่เหลิ่งหวาเงียบๆ ลอบคิดในใจ หากแต่งงานกับพี่ชายเหลิ่งหวาได้ จะต้องโชคดีมากแน่ๆ นางคงไม่ต้องห่วงอะไรอีก
แต่ครั้นคิดดูอีกที นางก็อดถามไม่ได้ว่า “แต่นางอุ้มลูกคุกเข่าอยู่ข้างนอก เมื่อครู่ข้าเห็นว่าข้างนอกมีคนมามุงดูมากมาย เราจะปล่อยไว้แบบนี้หรือ?”
“หอยาสวรรค์ของเรามีกฎเกณฑ์ของเราอยู่แล้ว ในเมื่อนางจะคุกเข่า ก็ปล่อยให้นางคุกเข่าไป ไม่ต้องไปสนใจนาง” ตู้ฝานโบกพัดในมือ พลางตอบ
ได้ยินอย่างนั้น หยางเสี่ยวเอ้อร์จึงขอตัวก่อน ไม่อยู่รบกวนพวกเขาสองคนอื่น นางวิ่งไปดูที่หน้าประตู เห็นหญิงสาวนางนั้นอายุไม่มาก อีกทั้งยังรูปร่างหน้าตานับว
