ทือนจนทำให้คนรอบๆ ต้องถอยหลัง แต่ละคนไม่กล้าเข้ามาอีก
รวมถึงชายชราชุดเทาที่กุมหน้าอกและมองจัวฉู่ฮุยอย่างเจ็บแค้น สะบัดแขนเสื้อ ออกคำสั่งว่า “ไป!” เขาปล่อยให้ผู้ฝึกตนสองคนประคองจากไปอย่างรวดเร็ว
พอพวกเขาไป กลุ่มคนที่ล้อมอยู่หน้าจวนเองก็สลายตัวไปด้วย เหลือเพียงชาวบ้านในเมืองและคนจากตระกูลใหญ่บางส่วนที่ยืนมองด้วยความตกตะลึง
“ตระกูลจัวมีคนที่ยอดเยี่ยมอย่างนี้อยู่ด้วย? แต่ก่อนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนี่!”
“นั่นสิ! คนคนนี้เป็นใครกันแน่? ทำไมแต่ก่อนไม่เคยได้ยินเรื่องเขาเลย?”
“ก่อนหน้านี้ผู้นำตระกูลจัวเรียกเขาว่าพี่ใหญ่ไม่ใช่หรือ? พวกเจ้าลืมแล้วหรือ ผู้นำตระกูลจัวมีพี่ชายคนหนึ่ง อยู่ที่เรือนฝั่งตะวันตก”
“อ้อ! ใช่แล้วๆ ข้าจำได้ว่าพี่ชายของผู้นำตระกูลจัวชื่อจัวฉู่ฮุยกระมัง? เพียงแต่ได้ยินมาว่าพลังของเขาธรรมดาทั่วไป หนำซ้ำหลายปีมานี้ก็ไม่มีอะไรโดดเด่น นึกไม่ถึง เขากลับซ่อนคมไว้ในฝัก!”
“โชคดีที่พี่ชายของผู้นำตระกูลจัวมีพลังเช่นนี้ พวกเจ้าดูสิ เมื่อครู่สุ่มเสียงขนาดไหน หากผู้นำตระกูลจัวถูกการโจมตีเมื่อครู่เต็มๆ ไม่ตายก็คงบาดเจ็บสาหัส คนของตระกูลโหวจ้องจะเล่นงานตระกูลจัวของพวกเขา อยากจะฮุบตระกูลของ
