็ขาดสมุนไพรสามชนิด ข้าอาจต้องเตรียมตัวไปแล้ว หากหายาสมุนไพรสามชนิดนั้นได้เมื่อใดค่อยกลับมา”
เธอเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวล คารวะนางหนึ่งครั้ง “ฮูหยินผู้เฒ่า ข้าขอตัวกลับก่อน” เอ่ยจบ ก็หันตัวเดินออกไป
เธอกลับไปพักผ่อนที่ห้อง เช้าวันต่อมาก็ออกไปข้างนอก มุ่งหน้าไปยังร้านขายยาที่อยู่ในเมือง สองสามวันนี้เพราะยุ่งอยู่กับการปรุงยาให้พวกเขาสองคน จึงไม่มีเวลาออกมาข้างนอก ตอนนี้มีเวลาจึงจะไปดูสักหน่อยว่าตลาดมืดส่งข่าวอะไรมา
เถ้าแก่ร้านขายยารอเฟิ่งจิ่วมาสองวันแล้ว พอเห็นเธอมา ก็ออกไปต้อนรับด้วยความดีใจ “นายท่าน มาแล้วหรือขอรับ! เชิญข้างในขอรับ” เขารีบเชิญเธอเข้าไปในห้องด้านใน คนขายยาที่อยู่ด้านนอกเห็นก็อึ้ง ไม่เข้าใจว่าเด็กหนุ่มชุดเขียวกลายเป็นนายท่านของเถ้าแก่ได้อย่างไร?
“นายท่าน จดหมายมาถึงตั้งแต่เมื่อวานตอนเที่ยงแล้ว ข้ารอนายท่านอยู่ตลอดเลยขอรับ” เถ้าแก่เอ่ย ก่อนจะยื่นของให้
เฟิ่งจิ่วปาดลายน้ำที่อยู่บนจดหมายออก จากนั้นก็เปิดอ่านเนื้อหาข้างใน ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ สีหน้าก็ยิ่งตึงเครียด นึกไม่ถึงว่าปัญหาที่ตลาดมืดเจอครั้งนี้จะยุ่งยากขนาดนี้ หนำซ้ำอาการของนายแห่งตลาดมืดก็แย่มาก เคยมีคนของตลาดมืดไปหาเธอที่ห
