นไปย่อมจะเกิดความขัดแย้งตามมา
เรื่องของตระกูลเฉินเป็นเพียงเชื้อไฟอย่างหนึ่งเท่านั้น
ในไม่ช้า การมาเยือนของอาจารย์กู่และคณะก็ช่วยพิสูจน์ยืนยันการคาดการณ์ของเย่อวี๋หราน
นอกจากต้องการทราบรายละเอียดเชิงลึกเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขายังมาเพื่อเกลี้ยกล่อมให้สกุลจูต่อสู้จนถึงที่สุด อย่าได้ยอมแพ้เพราะพบอุปสรรคเล็กน้อยเป็นอันขาด
แน่นอนว่าทางฝ่ายอาจารย์กู่ก็ใช่ว่าจะไม่ทำอะไรเสียเลย ยกตัวอย่างเช่นพวกเขายังเชิญให้แม่ลูกสกุลจูย้ายไปพักอยู่ในโจวเสวีย เช่นนี้จึงจะปลอดภัยกว่าเดิม
“อาจารย์กู่ ความปรารถนาดีของท่านและอาจารย์ทั้งหลาย พวกข้าขอน้อมรับไว้ด้วยใจ อาการบาดเจ็บของมารดาผู้น้อยค่อนข้างสาหัส จำเป็นต้องพักรักษาตัว ไม่สะดวกจะเคลื่อนย้ายบ่อย ๆ ขอรับ” ในฐานะพี่ชาย จูซานเป็นตัวแทนครอบครัวปฏิเสธข้อเสนอนี้
นี่เป็นผลจากการหารือของพวกเขา
เย่อวี๋หรานคิดว่าการแอบอิงอิทธิพลของโจวเสวียนั้นเป็นเรื่องดี แต่ครอบครัวของพวกตนกับทางโจวเสวียไม่สมควรจะผูกติดเข้าด้วยกัน
ทันทีที่อยู่ฝ่ายเดียวกันแล้ว ค่ายพรรคเหล่านั้นไม่อาจทำอย่างไรกับโจวเสวียก็ย่อมจะคิดหาคนมารองรับโทสะ ลอบสร้างความลำบากให้สกุลจูในทางลับกลับเป็นเรื่องง่ายดายเพียงพลิกฝ่ามือ
ช่วยไม่ได้ ผู้ใดใช้ให้สถานการณ์ปัจจุบันเป็นเช่นนี้กันเล่า…ขัดแย้งก็ส่วนขัดแย้ง แต่จะขัดแย้งกันจนแตกหักกันหรือไม่กลับเป็นอีกเรื่อง
ค่ายพรรคเหล่านั้นปักหลักอยู่ที่นี่มานานปี
