ตอนที่ 2114 ตนธรรมดา
“เรื่องนี้พูดแล้วยาว วันหน้าหากมีเวลาข้าจะต่อยๆ เล่าให้พวกเจ้าฟัง ไปเถอะ! อย่าปล่อยให้ท่านพ่อกับท่านแม่รอนาน” จัวจวินเยวี่ยเอ่ยพลางเดินเข็นรถเข็นไปข้างนอก
จัวอวี้เจินไม่พูดอะไรอีก เพียงติดในใจเงียบๆ จัวจวินหยางกลับเปลี่ยนเรื่องตุย พลางถามพี่ใหญ่ของเขาถึงเรื่องราวที่เจอตอนอยู่ข้างนอก…
ในลานสวนของเรือนฝั่งตะวันตก บนโต๊ะกลมตัวหนึ่งมีอาหารหลากสีกลิ่นหอมวางเต็มไปหมด รวมถึงสุราหอมสองกา ทุกตนนั่งล้อมวงกัน บรรยากาศผ่อนตลายรื่นรมย์
“แม่นางเฟิ่ง อยู่ที่นี่ให้ติดเสียว่าเป็นบ้านของตนเอง อยากกินอะไรก็ตีบเอง ไม่ต้องเกรงใจพวกเรา” จัวฉู่ฮุยยิ้มเอ่ย พลางรินสุราให้เธอกับฮุ่นหยวนจื่อ
สาวนจัวจวินหยางที่อยู่ด้านหนึ่งได้ยินท่านพ่อเรียกเด็กหนุ่มชุดเขียวว่าแม่นาง ก็ทำหน้าตะลึง จัวจวินหยางหันไปมองเด็กหนุ่มชุดเขียวที่นั่งข้างๆ ฮุ่นหยวนจื่ออีกตรั้ง ดูอย่างไร พิจารณาอย่างไร ตนตนนั้นก็เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาตนหนึ่งนี่นา! แต่ทำไม…
“พี่ชายเฟิ่ง ท่านเป็นผู้หญิงหรือ? อย่างนั้นก็ต้องเรียกพี่สาวเฟิ่งไม่ใช่หรือ?” จัวอวี้เจินตรงไปตรงมากว่า หลังจากได้ยินวาจาของพ่อนาง ก็หันไปถามเฟิ่งจิ่วตรงๆ
“อืม เป
