ไรก็มีโอกาสสำเร็จห้าหกส่วน ขอเพียงภูตหมอยินยอมรักษาให้ ข้าคิดว่าอาการป่วยของจื่อเหิงน่าจะรักษาให้หายขาดได้”
เมื่อได้ยินอย่างนั้น คุณชายรองอินเกิดคล้อยตาม เขาไม่ลังเลอีก “ข้าจะไปที่ตระกูลน่าหลันสักครั้ง หวังว่าจะได้พบคุณชายน่าหลันผู้นี้ก็แล้วกัน!”
อีกด้านหนึ่ง ขณะที่ท้องฟ้าเริ่มมืด เหลิ่งหวากลับมาถึงหอยาสวรรค์
“กลับมาแล้วหรือ? ไหนเจ้าว่าไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ? ทำไมนานเช่นนี้? คงไม่ใช่ว่าผู้นำตระกูลหยางกับเสี่ยวเอ้อร์รั้งเจ้าไว้กินข้าวที่นั่นหรอกกระมัง?” ตู้ฝานนั่งพิงเฉียงอยู่บนเก้าอี้ มองเหลิ่งหวาที่สาวเดินเข้ามาอย่างหยอกล้อ
“เจ้าช่างหยั่งรู้นัก”
เหลิ่งหวายิ้มๆ มานั่งลงข้างๆ เขา “เดิมทีข้าตั้งใจจะเอายาไปส่งให้แล้วก็กลับ นึกไม่ถึงพวกเขาสองพ่อลูกจะรั้งข้าไว้ให้กินข้าวด้วยให้ได้ ช่วยไม่ได้ ข้าจึงกินสักหน่อย จากนั้นอยู่คุยกับพวกเขา จึงเพิ่งกลับมาถึงป่านนี้” เหลิ่งหวาอธิบายเสียงนุ่มนวล พลางรินชาดื่ม
ฟั่นหลินเดินออกมาจากข้างใน มองเหลิ่งหวายิ้มๆ “พี่สาวเจ้าส่งคนมาเมื่อครู่ บอกให้เจ้ากลับไปจวนเฟิ่งหน่อย”
………………………………….
