นนี้!”
“อ๊ะ! จริงสิ ข้าเคยได้ยินมาว่านี่เป็นสุดยอดศิลาเพลิงเชียวนะ มันเกิดจากการรวมตัวของตะกอนลาวาครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าเคยได้ยินแต่คนเล่าลือกัน แต่ก่อนไม่เคยเห็น นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะได้เห็นศิลาเพลิงสีแดงก้อนใหญ่อย่างนี้”
“จิ๊ๆ พวกเจ้าดูสีของมันสิ นี่มันสีของเปลวเพลิงจริงๆ เลยนะ! งามยิ่งนัก!”
“นั่นสิ! ข้าเองก็เพิ่งเคยเห็นศิลาเพลิงสีแดงเหมือนเปลวไฟอย่างนี้เป็นครั้งแรก”
กวนสีหลิ่นได้ยินทุกคนว่าอย่างนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ “ข้าก็คิดว่าสวย น้องสาวข้าเห็นจะต้องชอบมากแน่ๆ” เขาลูบหินก้อนใหญ่ในมือ พลางเอ่ย ในใจคิดว่าจะจ้างใครมาสลักศิลาเพลิงก้อนนี้ให้เป็นรูปร่างแล้วค่อยให้เสี่ยวจิ่วดีหรือไม่?
“เสี่ยวกวน เจ้าช่างดีกับน้องสาวของเจ้าจริงๆ”
“นั่นสิ ศิลาเพลิงที่มีค่าขนาดนี้กลับมอบให้น้องสาวของเจ้า ไม่เสียดายบ้างเลย” ของชิ้นนี้หากนำไปขาย ต้องได้ราคาสูงเสียดฟ้าแน่นอน!
“ข้าที่เป็นพี่ชายของนางกลับเอาแต่เที่ยวตะลอนอยู่ข้างนอก ไม่ค่อยได้อยู่ข้างกายนาง ซ้ำยังต้องให้นางคอยเป็นห่วงข้าในหลายๆ เรื่องอีก ฉะนั้นยามข้าเจอของดีๆ หรืออะไรน่าสนใจก็มักจะเก็บไว้ให้นาง กลับไปจะได้มอบให้นาง ทำให้นางมีความส
