สิบคน ทว่าแต่ละคนล้วนเป็นชายฉกรรจ์ ในอดีตก็ใช่ว่าจะไม่เคยต่านการต่อสู้ที่จำนวนคนน้อยกว่าฝ่ายศัตรู เพียงแต่ ไม่เคยสู้กับกลุ่มทหารรับจ้างแห่งความตายกลุ่มนี้ก็เท่านั้น
“ขอรับ!”
คนของกลุ่มทหารรับจ้างพยัคฆ์เดือดชักอาวุธออกมาถือ เตรียมตัวตั้งรับศึกทุกเมื่อ พวกเขาเพียงรู้สึกตึงเครียดตอนที่รู้ว่าอีกฝ่ายคือกลุ่มทหารรับจ้างพยัคฆ์เดือด แต่ตอนนี้ แต่ละคนล้วนกำอาวุธในมือด้วยความหนักแน่น เตรียมตัวรับศึกทุกเมื่อ!
ครั้นเห็นคนเหล่านี้เต็มไปด้วยจิตสู้รบ หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างแห่งความตายอดหรี่ตาไม่ได้ จ้องพิจารณษพวกเขา “ทำไมเล่า? พวกเจ้าไม่กลัวตายหรือ?”
“ฮ่าๆๆ! ยังไม่ได้สู้ก็รู้แล้วหรือว่าใครจะตายใครจะอยู่?” หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างพยัคฆ์เดือดแหงนหน้าหัวเราะเสียงดัง “พวกข้าไม่เคยกลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น! จะสู้ก็เข้ามา!”
“หึๆ ช่างไรเดียงสาเสียจริง”
หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างแห่งความตายแสยะยิ้มชั่วร้าย จ้องมองคนพวกนั้น ดูออกว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นต้นกล้าชั้นดี จึงเอ่ยปากชวน “ขอเพียงพวกเจ้ายอมอยู่ใต้อาณัติของกลุ่มทหารรับจ้างแห่งความตาย เป็นทหารรับจ้างที่ขึ้นตรงกับข้า อย่าว่าแต่พวกเจ้าไม่ต้องห่วงชีวิตตนเองเลย แม้แต่คนที่บ้านพวก