นือกว่าเปล่งประกายออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
บนพื้นเหลือทิ้งไว้เพียงศพไร้วิญญาณ ส่วนวิญญาณต้นที่คิดจะหนีได้ถูกอสูรกลืนเมฆาซึ่งเป็นสัตว์เทวะขั้นสุดยอดกลืนลงท้องไปแล้ว รอบข้างเงียบสงัด มีเพียงเสียงซี๊ดปากรวมถึงเสียงใบไม้ร่วงบนพื้นถูกสายลมพัดพาเอาไป
“จะ เจ้าเด็กนี่เก็บซ่อนเขี้ยวเล็บเอาไว้นี่นา…”
ฮุ่นหยวนจื่อที่นั่งขัดสมาธิขับเคลื่อนลมปราณเพื่อรักษาตัวอยู่ข้างหลังเบิกตากว้างขณะพึมพำเบาๆ ไม่นึกเลยว่าเขาจะมีช่วงเวลาที่มองคนผิดอย่างนี้ด้วย ฝีมือและพลังของเจ้าเด็กนั่น เกรงว่าคงจะไม่ได้มีแค่เท่าที่พวกเขาเห็นกระมัง?
ไม่น่าเล่าเขาถึงไม่ยอมกราบเขาเป็นอาจารย์ ที่แท้เพราะเขามีวรยุทธ์และสัตว์คู่พันธสัญญาอย่างนี้อยู่แล้ว!
สัตว์เทวะขั้นสุดยอดหนึ่งตัว? จิ๊ๆ ไม่ธรรมดาจริงๆ!
จัวจวินเยวี่ยที่เห็นเหตุการณ์ ประกายประหลาดใจพาดผ่านดวงตา ที่แท้ก็อย่างนี้เอง ไม่น่าเล่าเขาถึงได้รู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้แปลกๆ อยู่ตลอดเวลา ที่แท้ก็เป็นเพราะอย่างนี้เอง
คนที่มีสัตว์เทวะขั้นสุดยอดอย่างนี้ได้ อย่างไรวรยุทธ์ของเขาก็ต้องไม่ใช่แค่ระดับหลอมแก่นพลังแน่นอน นั่นหมายความว่า เขากดพลังเอาไว้งั้นหรือ?
พวกตระกูลไฉเองก็ตะลึงตาค้างเช่นกัน เส
