ามแตกตื่นหวาดกลัว สีหน้าลนลานของเขาทุกคนล้วนเห็นหมดแล้ว เพียงแต่ไม่มีใครเดาออกว่าเพราะอะไร?
เพราะถึงแม้เด็กหนุ่มจะมีท่าร่างประหลาด แต่ตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้พลังที่แสดงออกมาก็เป็นเพียงพลังระดับหลอมแก่นพลังเท่านั้น ส่วนจอมมารโลหิตแม้รู้สึกแปลกใจ แต่ก็คิดว่าหากหานหรงไม่มีแม้แต่ความสามารถที่จะต่อกรกับผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังคนหนึ่งได้ เช่นนั้นก็ไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ได้รู้สึกดีกับหานหรงผู้นี้เลย แม้เขาจะตายอยู่ที่นี่ เขาก็ไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย ยามนี้เห็นเด็กหนุ่มชุดเขียวทำให้เขาบาดเจ็บได้ ซ้ำยังบีบคั้นเขาให้จนตรอกเช่นนี้ กลับรู้สึกสนอกสนใจ
“ซี๊ด! อ๊าก!”
หานหรงสูดปาก กรีดร้องโหยหวน ข้อเข่าพับงอ ก่อนที่จะล้มคะมำลงไปบนพื้น ขาด้านหลังของเขาถูกแทงหนึ่งครั้ง เลือดสีแดงสดไหลอาบ เจ็บปวดจนขากระตุกสั่นไปทั้งท่อน
ผู้ฝึกวิชามารที่เห็นภาพนั้นนัยน์ตาไหวระริก เพียงแต่จอมมารโลหิตกลับไม่ได้สั่งให้พวกเขาเข้าไปช่วย พวกเขาเพียงยืนอยู่ตรงนั้น ถึงอย่างไรนั่นก็เป็นหานหรง ไม่ใช่พวกเขาเสียหน่อยที่ถูกบีบให้จนตรอก
เพียงแต่ พวกเขากลับรู้สึกประหลาดใจกับฝีมือกับเด็กหนุ่มคนนั้น
………………………………
