่าหน้ากากเพียงครึ่งเดียวนั่น สำหรับคนที่อยากฆ่าเขามานานแล้วอย่างเธอ กลับไม่ได้จำยากเลยแม้แต่น้อย
ไอสังหารในใจพวยพุ่ง แม้จะไม่เผยกลิ่นอายออกไป ทว่าการเปลี่ยนแปลงของเธอในยามนี้ ยังคงดึงดูดความสนใจของจัวจวินเยวี่ยที่อยู่บนต้นไม้ต้นเดียวกันได้
เขาเอียงหน้ามองไปทางเด็กหนุ่มชุดเขียวเล็กน้อย ประกายสงสัยพาดผ่านดวงตา เขารู้สึกไปเองงั้นหรือ? กลับเห็นไอสังหารแผ่รอบกายเด็กหนุ่มแวบหนึ่ง?
“นึกไม่ถึงว่าในคณะเดินทางเล็กๆ อย่างนี้กลับมีเงาร่างของท่านเซียนฮุ่นหยวนรวมอยู่ด้วย ช่างน่าประหลาดใจยิ่ง” จอมมารโลหิตหัวเราะในลำคอ เพียงแต่น้ำเสียงเย็นเยียบ ฟังแล้วบาดแก้วหูนัก
“อยากขอคำชี้แนะจากหมัดฮุ่นหยวนแปดทิศของท่านเซียนมานานแล้ว วันนี้บังเอิญได้พบกันแล้ว ท่านเซียนฮุ่นหยวน พวกเรามาประมือกันสักสองสามกระบวนท่าเป็นอย่างไร?” เสียงชั่วร้ายแฝงไว้ด้วยแววตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด วาจาเหมือนถามไถ่ แต่ฟังจากความหมายแล้ว กลับเหมือนว่าจะบีบให้ฮุ่นหยวนจื่อลงมือให้ได้
ฮุ่นหยวนจื่อกวาดมองผู้ฝึกมารชุดดำเหล่านั้นที่อยู่รอบๆ แวบหนึ่ง สายตาเฉียบแหลมจับจ้องไปที่จอมมารโลหิต เอ่ยว่า “คนที่อยากประมือกับข้ามีถมเถไป น่าเสียดายหมัดฮุ่นหยวนแปดทิศของข้ากลับไม่ได้แสดงให้ผู้ใดเห็นง่ายๆ เจ้าอยากประลองกับข้า มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ”
ได้ยินอย่างนั้น จอมมารโลหิตหัวเราะในลำคอ ถามอย่างสนใจ “ท่านเซียนลองว่ามา”
“ข้าจะใช้หมัดฮุ่นหยวนแปดทิศประลองกับเจ้า
