งเดียวที่ยังทำไม่สำเร็จ นั่นก็คือตามหาทายาทรุ่นหลังของเขา
เพียงเสียดาย ผ่านไปหลายปีขนาดนี้แล้ว อยากตามหาทายาทรุ่นหลังของเขากลับเป็นเรื่องยาก ฉู่ป้าเทียนอาจารย์ของเธอในอดีตเป็นผู้มีอำนาจบาตรใหญ่บนแผ่นดินใหญ่แถบใต้แม่น้ำ ทว่า เธอส่งคนออกไปตามสืบอย่างลับๆ แล้ว กลับไม่มีข่าวคราวใดบนแผ่นดินใหญ่แถบใต้แม่น้ำเลย
ยามนี้เธอมาถึงแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำ พลังอำนาจก็เคลื่อนย้ายมาที่นี่ด้วย หากจะตามหาทายาทรุ่นหลังของเขาบนแผ่นดินใหญ่แถบใต้แม่น้ำก็ยิ่งยากเข้าไปอีก เป็นไปได้หรือไม่ว่าทายาทรุ่นหลังของเขาไม่อยู่แล้ว? หรืออาจเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในยุทธภพ?
เพราะหากทายาทของเขายังอยู่ เพียงเรื่องที่เธอครอบครองกระบี่คมพยับไว้ในมือแพร่กระจายไปทั่วแผ่นดินใหญ่แถบใต้แม่น้ำ ทายาทของเขาก็น่าจะมาหาเธอ ทว่าเรื่องนี้ยังคงไร้ความคืบหน้าเหมือนโยนหินลงไปในมหาสมุทร
“เจ้าเด็กเมื่อวานซืน? เจ้าเด็กเมื่อวานซืน?”
ฮุ่นหยวนจื่อเห็นเด็กหนุ่มนั่งอยู่ตรงหน้าเขาก็ยังใจลอยไปที่อื่นได้ ก็อดถลึงตาไม่ได้ “ข้าพูดจาน่าเบื่อเพียงนี้เชียวหรือ? คุยกับข้าอยู่ดีๆ เจ้ากลับใจลอยไปที่อื่นได้?”
เฟิ่งจิ่วได้สติ มองเขาแวบหนึ่ง “ไม่ใช่ใจลอย แค่นึกถึงเรื่องบางเรื่องขึ้นมาได้พอดี” เธอหยิบไหสุราออกมาจากห้วงมิติ บิดฝาเปิดออก ก่อนดื่มอึกหนึ่ง
ครั้นเปิดฝาไหสุรา กลิ่นหอมของสุรากระจายออกมา ฮุ่นหยวนจื่อที่นั่งอยู่ตรงหน้าได้กลิ่น
