บทที่ 21 ไม่มีข้อยกเว้น?
“เป็นไปไม่ได้! แผ่นยันต์ที่ฉันทำขึ้นมาอย่างตั้งใจจะไร้ประโยชน์ได้ยังไง! ฉันอยู่ในวงการซินแสมาสิบกว่าปีแล้ว ทั้งยังทำนายดวงชะตาให้คนมานับไม่ถ้วน คนอื่น ๆ ถึงกับเรียกฉันว่าอาจารย์ด้วยความเคารพ แล้วในแอปเสี่ยวหวงเชอก็มียอดขายทะลุหนึ่งแสนชิ้น แบะรีวิวก็ดีมาก เครื่องรางเหล่านั้นจะเป็นของปลอมได้ยังไง!”
นักพรตเต๋าฉีเหมินเป็นผู้ภูมิใจกับความสามารถพิเศษในศาสตร์ดูดวงอันลึกลับของตนเองมาก ดังนั้นเขาจึงได้แต่คิดว่า ยันต์ของเขาจะกลายเป็นกระดาษไร้ประโยชน์ได้ยังไง? เขาไม่มีทางยอมรับทฤษฎีที่บิดเบือนความจริงนี้ของเฝ่ยไป๋ลู่เด็ดขาด!
คนถือตัวและหยิ่งผยองแบบนี้ …เธอเห็นมามากแล้ว
ไป๋ลู่ส่ายหน้า “คุณไปพูดกับตำรวจเถอะ”
ถ้าเธอเดาไม่ผิด สถานีตำรวจทุกแห่งคงร่วมมือกับผู้เผยแผ่วจนะแห่งสวรรค์* [1] เช่นเดียวกับสถานีตำรวจเมืองเจียง
เมื่อต้องตรวจสอบหลักฐาน ถึงตอนนั้นย่อมต้องมีผู้เผยแผ่วจนะแห่งสวรรค์มาตรวจสอบว่ายันต์ของเขาได้ผลหรือไม่
นักพรตเต๋าฉีเหมินยังต้องการโต้เถียงต่อ เฝ่ยไป๋ลู่จึงตัดการเชื่อมต่อกับเขา แต่เธอยังไม่ได้ตัดสายฉีผิ่น
“ท่านอาจารย์ ขอบคุณที่ช่วยพวกเราเปิดโปงคนหลอกลวงคนนี้นะคะ!” ฉีผิ่นซาบซึ้งใจมาก เพราะในความสิ้นหวังนี้ยังมีคนมอบแสงสว่างให้เธอ เมื่อมองใบหน้าที่ยังเยาว์วัยของเฝ่ยไป๋ลู่ ในใจของเธอก็ไม่มีสิ่งใดนอกจากความเคารพ
เฝ่ยไป๋ลู่กล่าวว่า “จัดการกับคนหลอกลวงที่ฉ้อโกงเป็นหน
