อำนาจภายนอกไม่อาจแยกมันได้หรอก]
เวินสือเหนียนอดไอออกมาไม่ได้ ขาทั้งสองข้างปวดหนึบขึ้นมา ราวกับว่ามีมดเจาะเข้าไปในกระดูก จนลามไปถึงอวัยวะภายใน ก่อเกิดอาการจุกเสียด ริมฝีปากพลันซีดมากขึ้นเรื่อย ๆ
เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาต่างตกใจ “ประธานครับ! พวกเราจะไปเรียกหมอมาเดี๋ยวนี้แหละ”
เวินสือเหนียนทนต่อสิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถทนไม่ได้ คิ้วเขาไม่ขมวดสักนิด และยังคงส่งข้อความถึงเฝ่ยไป๋ลู่ต่อไปว่า [คุณเฝ่ย ผมอยากถามว่าในดวงตาผู้เผยแผ่วจนะแห่งสวรรค์ของคุณ จะเห็นว่าคนคนนั้นแปดเปื้อนไปด้วยพลังแห่งความตายเมื่อเขาทำเรื่องผิดบาปเท่านั้นเหรอ?]
เฝ่ยไป๋ลู่ตอบ [ใช่ แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้อีกหนึ่งอย่าง นั่นคือคนที่กำลังจะตาย คนที่กำลังจะตายก็สามารถมีพลังแห่งความตายได้ด้วยเหมือนกัน คุณยังมีเวลาเหลืออีกหนึ่งปี ไม่นับว่าใกล้ตาย]
หนึ่งปี… ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นข่าวดีหรือข่าวร้าย เวินเหนียนใช้นิ้วแตะลูกประคำ สีหน้ายากจะอ่านออก [ไม่มีข้อยกเว้นเลยเหรอ? เช่นไม่ได้ฆ่าใคร แต่ก็ยังมีพลังความตายอยู่?]
[ไม่มีข้อยกเว้น] อย่างน้อยเธอก็ไม่เคยเจอ
เฝ่ยไป๋ลู่พูดอย่างเฉียบขาด โดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกไม่นานตนจะถูกตบหน้าเข้าให้!
[1] ผู้เผยแผ่วจนะแห่งสวรรค์ เป็นคำยกย่องของศิษย์ที่มีให้อาจารย์ในลัทธิเต๋า จนลัทธิเต๋ามีอีกชื่อว่าลัทธิเทียนฉื่อ
[2] ซินแสฮวงจุ้ย คือ ผู้มีความรู้ความสามารถใช้ศาสตร์ฮวงจุ้ย
