ติเพราะสูดดมยาเข้าไปเล็กน้อยเช่นกัน พวกเขาซวนเซเล็กน้อยก่อนจะถูกคนช่วยประคองไว้ บ้างก็ถอยหลังไปยืนพิงต้นไม้เพื่อหอบหายใจ
“ถอยหลัง!”
ทันใดนั้น หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องตะโกนสั่งให้เหล่าทหารของพวกเขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว หลังจากได้รับคำสั่งพวกทหารรับจ้างก็รีบถอยหลัง เพราะพวกเขารู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกาย เพียงแต่ต่อหน้าคนพวกนั้น พวกเขาจำต้องฝืนทน ไม่แสดงอาการออกไป
ส่วนกลุ่มคนทางนี้แตกตื่นตกใจ ไม่รู้ว่ากลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องคิดจะเล่นลูกไม้อะไรอีก?
คุณชายรองไฉสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะจ้องกลุ่มทหารรับจ้างแมงป่อง เขาดูออกว่าพวกนั้นเหมือนไม่ปกติ ทว่าได้แต่สงสัย เพราะไม่รู้เหตุผล
“ทิ้งทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของพวกเจ้าไว้ที่นี่เสีย! แล้วพวกข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป!” หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องตะโกนเสียงเข้ม สิ้นเสียงนี้ คนของตระกูลไฉและคนของสำนักดาราจักรต่างตกตะลึง
“พวกเจ้าคิดจะใช้แผนชั่วใดอีก?” คุณชายรองไฉขมวดคิ้ว ไม่เชื่อว่าจู่ๆ พวกนั้นจะใจดีปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ อย่างนี้
“เฮอะ! ก็แค่วันนี้พวกข้าไม่อยากพรากชีวิตใคร อยากปล่อยพวกเจ้าไปสักครั้ง ทำไมเล่า? ไม่อยากมีชีวิตแล้วงั้นหรือ?” หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องแค่น
