เพราะโดนวางยาเองหรือ?
“ใช่ ข้าวางยาพวกเขาเมื่อกี้ พวกเขาสูดดมยาที่ไร้สีไร้กลิ่นเข้าไป ตอนนี้พลังต่อสู้ในร่างกายเริ่มสูญหาย ท่านลุงสอง ตอนนี้ร่วมมือกันฆ่าพวกเขา เป็นการถอนรากถอนโคนภัยความชั่วร้าย! ไม่อย่างนั้น หากพอให้พวกเขาอาการดีขึ้นพวกเราต้องตายแน่ขอรับ!”
ขณะเอ่ย ไฉเฟิงดิ้นหลุดจากการกุมตัว ถือกระบี่ยาวพุ่งออกไปแล้ว เขาไม่ได้โดนฤทธิ์ยา กอปรกับฝีมือดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยามนี้เมื่อลงมือก็สามารถสังหารสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องหนึ่งในนั้นได้อย่างรวดเร็วเหมือนสายฟ้าฟาด
“ซี๊ด อ๊าก!”
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น เลือดกระเซ็นกลางอากาศ เสียงกรีดร้องแหลมเสียดแทงแก้วหูนั่นปลุกสติทุกคนให้กลับคืนมาในพริบตา
คุณชายรองไฉที่เห็นภาพนั้นจิตใจฮึกเหิม เขาตะโกนเสียงดัง “ฆ่าพวกมันเสีย! กำจัดภัยร้ายให้แก่ป่าภูเขาไฟ!” สิ้นเสียง ตัวเขาพุ่งออกไปก่อนแล้ว ตวัดคมกระบี่ใส่เหล่าทหารรับจ้างที่กำลังยืนหน้าซีดอยู่ตรงนั้น
เมื่อนาทีที่แล้วพวกนั้นยังเตรียมจะปลิดชีพพวกเขาด้วยความลิงโลด ตอนนี้ในนาทีคับขันสถานการณ์กลับตาลปัตร ทุกคนจิตใจฮึกเหิม
นาทีนี้พวกเขาไม่กลัว มีเพียงจิตสังหาร ในใจเพียงอยากจะสังหารกลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องพวกนี้
