งร้องไห้ทั้งโวยวาย แล้วยังถอดเสื้อผ้าทิ้ง ท่าทางเหมือนคนคลุ้มคลั่ง ก็อดหัวเราะเสียงดังขึ้นมาไม่ได้
“ฮ่าๆๆๆๆ…พี่ใหญ่ ท่านดูสิพวกเรายังไม่ทันทำอะไร เจ้าหนูนั่นก็ตกใจกลัวจนเป็นบ้าไปแล้ว ดูท่าชื่อเสียงและบารมีของเราคงขจรไกลไปทั่วทิศแล้ว…”
ทหารรับจ้างนายหนึ่งหัวเราะด้วยความย่ามใจ ไม่รีบร้อนลงมือ เพียงวางดาบพาดไว้บนไหล่ อีกมือเท้าสะเอว ยืนจังก้ามองดูชายหนุ่มที่กำลังร้องไห้หาแม่อยู่ทางนั้น
เห็นชายหนุ่มอกสามศอกถูกพวกเขาข่มขวัญจนกลายเป็นอย่างนี้ พวกเขายิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกราวกับประสบความสำเร็จ ภายหน้า ดูเหมือนว่าขอเพียงพวกเขาปรากฏตัว และคนพวกนั้นรู้ว่าพวกเขาเป็นคนของกลุ่มทหารรับจ้างแมงป่อง ก็จะต้องตกใจจนฉี่ราดแน่นอน
คุณชายรองไฉเห็นลูกหลานในตระกูลจิตใจเปราะบางเช่นนี้ ก็อดตะคอกด้วยสีหน้าตึงเครียดไม่ได้ “ไฉเฟิง! กลับมานี่เดี๋ยวนี้!”
“ไม่…ไม่เอา…ข้าไม่อยากตาย ข้าไม่อยากตาย…” ไฉเฟิงพึมพำ วิ่งพล่านไปทั่วอยู่ตรงนั้น
คุณชายรองไฉเห็นอย่างนั้น สีหน้าดำคล้ำ “จับเขากลับมา!”
ชายวัยกลางคนสองคนจากตระกูลไฉก้าวเข้าไปทำท่าจะจับเขากลับมา นึกไม่ถึงไฉเฟิงขัดขืนอย่างรุนแรง เขากระทืบเท้า “ไม่…อย่าจับข้า…ข้าจะกลับบ้าน…ข้าจะกลับ…”
เ
