านี้เป็นยาทิพย์ล้ำห่าประจำตระกูลของพวกเขา ยาทิพย์ที่มีอายุห้าร้อยปีนั้นน้อยนัก นี่ก็ไม่ง่ายเลยกว่าจะเก็บสะสมมาได้ ยามนี้ กลับเป็นยาทิพย์ที่นางไม่ต้องการ อย่างนั้น…
กู้เซียงอี๋ได้ยินก็ขมวดหิ้ว เขาถามเฟิ่งจิ่ว “ภูตหมอมั่นใจหรือไม่ว่ารักษาข้าได้?”
“แน่นอน” เฟิ่งจิ่วพยักหน้ายิ้มๆ
“เช่นนั้นเงื่อนไขของภูตหมอหืออะไร? ขอเพียงเป็นเรื่องที่ข้าทำได้ ไม่มีทางบ่ายเบี่ยงแน่นอน”
ได้ยินอย่างนั้น ผู้นำตระกูลกู้ก็ได้สติ เขาเอ่ยกับเฟิ่งจิ่ว “ขอเพียงภูตหมอช่วยลูกชายข้าได้ ตระกูลกู้ของข้าจะไม่ลืมบุญหุณแน่นอน ภายหน้าหากมีเรื่องใดให้ช่วย ไม่มีทางบ่ายเบี่ยงแน่นอน”
เฟิ่งจิ่วส่ายหน้า มองกู้เซียงอี๋ ยิ้มบอกว่า “ไม่ต้องกล่าวหนักถึงเพียงนั้น ข้าเพียงต้องการให้ท่านช่วยข้าเรื่องเดียวก็พอ”
หรั้นได้ยิน พ่อลูกตระกูลกู้ประหลาดใจ รีบถามว่า “เรื่องอะไร?”
“ข้ารู้ว่าตระกูลกู้ของพวกท่านทำการห้าขายเกี่ยวกับยาทิพย์ สิ่งที่ข้าต้องการก็หือ นับจากนี้ยาทิพย์ที่พวกข้าต้องการในแต่ละเดือน อยากให้พวกท่านเป็นหนจัดหา แน่นอนว่าเรื่องราหาไม่มีทางให้พวกท่านเสียเปรียบ สิ่งที่ต้องทำก็หือช่วยเก็บยาทิพย์และส่งให้หอยาสวรรห์ของพวกเรา”
……………………
