ตอนที่ 1995 กู้เซียงอี๋
ครั้นได้ยิน ชายวัยกลางคนลิงโลด รีบลุกขึ้นกล่าวขอบคุณ “เช่นนั้นข้ากลับไปเตรียมตัวก่อน ช่วงบ่ายค่อยพาลูกชายมา”
“อืม” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า ให้ตู้ฝานออกไปส่งเขา หลังจากทั้งสองออกไป เฟิ่งจิ่วก็ไปหาอาวุโสถาน
“ท่านปู่ถาน วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” เธอเดินเข้ามานั่งในห้อง
“ดีขึ้นมากแล้ว ลงจากเตียงได้แล้วล่ะ” อาวุโสถานตอบ เขามองเฟิ่งจิ่วก่อนเอ่ยว่า “ครั้งนี้ต้องขอบใจเจ้ามากจริงๆ หากไม่ได้เจ้า ข้าก็คงไม่รอดแล้ว เจ้าก็อย่าเรียกข้าว่าท่านปู่ถานเลย ข้าแบกรับคำเรียกขานว่าท่านปู่จากเจ้าไม่ไหว หากเจ้าไม่ดูแคลนข้า เช่นนั้นก็เรียกข้าว่าอาวุโสถานเหล่าเถิด!”
เธอยิ้มๆ พลางรับคำ “ได้” จากนั้นถามอีกว่า “เช่นนั้นต่อไปท่านมีแผนจะทำอะไรต่อหรือ? หากไม่มีแผนอื่นหรือไม่ได้ตั้งใจจะไปไหน ที่จริง ท่านอยู่ช่วยข้าที่นี่ได้”
ได้ยินอย่างนั้น อาวุโสถานประหลาดใจ “ได้หรือ? ข้าอยู่ที่นี่ต่อได้หรือ?” เดิมที่เขาก็ไร้ที่อาศัย บ้านที่เคยอยู่ก็หวนกลับไปไม่ได้แล้ว หากอยู่ที่นี่ต่อได้ กลับถือว่าเป็นที่อยู่อาศัยที่ไม่เลวทีเดียว
“ได้อยู่แล้ว ท่านอยู่ที่นี่ช่วยข้าดูแลของหน่อย และช่วยงานในหอจะสบายกว่าหน่อย” เธอยิ
