หลายวันต่อจากนั้น บางครั้งเธอก็ฝึกวรยุทธ์อยู่ในจวน บางครั้งก็ไปกลั่นยาที่หอยาสวรรค์ วันเวลาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นยุ่งเหยิง นอกจากคนในเมืองร้อยนทีที่มาซื้อยา คนจากเมืองอื่นหลังจากได้ยินข่าวก็มาด้วย เพียงแต่ตอนแรกก็ยังมีชาวบ้านธรรมดาและผู้ฝึกตนทั่วไปแวะเวียนมาบ้าง ทว่าสองสามวันต่อมา คนที่เข้าออกมาก็เหลือแต่ผู้ที่มีตำแหน่งฐานะเท่านั้น
เพราะยาในหอยาสวรรค์ราคาไม่ธรรมดา อย่าว่าแต่ชาวบ้านธรรมดาไม่มีปัญญาซื้อ แม้แต่ผู้ฝึกตนทั่วไปก็ยังไม่มีปัญญาซื้อเช่นกัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงยาบนชั้นสองที่ยังต้องนำยาทิพย์ที่มีอายุหลายร้อยปีมาแลกเลย
ยาที่เฟิ่งจิ่วกลั่นส่วนมากมักใช้ยาทิพย์ที่หายากนับสิบชนิดกว่าจะกลั่นออกมาได้ ราคาย่อมไม่อาจย่อมเยา และยาคุณภาพต่ำหอยาสวรรค์ของพวกเขาก็ไม่มีขาย ฉะนั้นเมื่อวันเวลาผ่านไป หอยาสวรรค์ก็กลายเป็นสถานที่เข้าออกของคนมีฐานะ
“นายท่าน ประธานสมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุมาอีกแล้วขอรับ บอกว่าต้องการพบท่านสักครั้ง” เหลิ่งหวามาที่ลานข้างหลัง รายงานนายท่านของเขาที่กำลังเลือกสมุนไพรอยู่
“ไม่พบ” เฟิ่งจิ่วตอบโดยไม่เงยหน้า
ได้ยินอย่างนั้น เหลิ่งหวาชะงักเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า “เช่นนั้นข้าจะไ
