ไปเดินดูที่ชั้นสอง หลังจากที่เซียนจื๋อสุ่ยขึ้นไปที่ชั้นสอง เหลิ่งหวากับตู้ฝานอ่านประวัติของเขาบนสมุดลงทะเบียน ก่อนจะตกตะลึง
“เซียนจื๋อสุ่ย? นี่อาจารย์ของเจ้าตำหนักยมราชไม่ใช่หรือ?”
ทั้งสองคุยกันเสียงเบา พวกเขารู้จักเซียนจื๋อสุ่ยผู้นี้ เขาอาศัยอยู่ในจวนหลิงซึ่งอยู่ข้างจวนเฟิ่ง เป็นอาจารย์ของเจ้าตำหนักยมราช และครั้งนี้ที่เจ้าตำหนักจะออกเดินทาง ก็เป็นเพราะอาจารย์ของเขาต้องการให้เขาติดตามไปด้วย นายท่านเคยพบเซียนจื๋อสุ่ยแล้ว แต่พวกเขายังไม่เคยพบ จึงทำให้รู้ว่าเซียนจื๋อสุ่ยก็คือคนเมื่อกี้
“ฮุยหลางติดตามอยู่ตลอดไม่ใช่หรือ? หากเป็นเขา ฮุยหลางก็น่าจะอยู่แถวๆ นี้” เหลิ่งหวาเอ่ย กวาดตามองรอบๆ ก็เห็นเงาร่างอันคุ้ยเคยนั่งพักอยู่ที่มุมห้อง
ทั้งสองสาวเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา เหลิ่งหวาขานเรียก “ฮุยหลาง เจ้ามาทำอะไรตรงนี้?”
“ข้ามากับเซียนจื๋อสุ่ย เขาเดินดูอยู่ข้างในนี้ ข้าจึงนั่งพักตรงนี้” ฮุยหลางตอบอย่างเหนื่อยอ่อน “ติดตามเซียนจื๋อสุ่ยน่าเบื่อมาก เหตุใดงานนี้จึงมาตกอยู่ที่ข้ากันนะ!”
ได้ยินอย่างนั้น ตู้ฝานกับเหลิ่งหวามองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนถามขึ้นพร้อมกัน “เจ้าหมายความว่าชายชราชุดเทาผู้นั้นก็คือ
