้ แต่ถึงแม้รู้จัก ก็มีน้อยคนนักที่จะยอมมีเรื่องกับกลุ่มอำนาจที่ไม่รู้จักเพื่อปกป้องชายชราคนนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น มนุษย์เราล้วนเห็นแก่ตัว ยามได้ยินผู้หญิงชุดแดงบอกว่าชายชราคนนั้นถูกหามไปกำจัดทิ้งที่ลานข้างหลัง พวกเขาต่างก็เชื่อ
เพราะไม่ว่ามองจากมุมไหน การทำอย่างนั้นล้วนเป็นผลดีกับพวกเขามากกว่า และเป็นการตัดปัญหาแต่ต้นได้ดีกว่าเช่นกัน
“ชิ้ง!”
“ซี๊ด!”
พลังกระบี่อันรุนแรงเส้นหนึ่งพาดผ่าน ตามมาด้วยเสียงสูดปาก ทุกคนหันมองไป เห็นเพียงเลือดจำนวนหนึ่งกระเซ็นกลางอากาศ แขนข้างหนึ่งร่วงลงมาพร้อมกับเลือดเหล่านั้น มองจากที่ไกลๆ เหมือนสายฝนสีเลือดอันน่าสะพรึงกลัว
ชายชราชุดเทาคนนั้นกรีดร้อง มือหนึ่งยกขึ้นกุมแขนที่ขาดพร้อมกับรีบถอยหลัง สายตาที่ชั่วร้ายดุจงูพิษกลับจับจ้องคนที่ถือกระบี่ไล่ตามมาข้างหน้า อยากจะพุ่งเข้าไปฉีกร่างคนผู้นั้นให้เป็นชิ้นๆ!
ชายชราที่เป็นหัวหน้าเห็นชายคนนั้นถูกผู้แข็งแกร่งที่อยู่ในระดับเซียนเหินเหมือนกันฟันแขนขาด ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ มองดูอีกฝ่ายถือกระบี่ไล่คามมา เขาส่งสายตาเล็กน้อย ผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มจึงรวบรวมพลังแล้วเหาะขึ้น แส้ยาวในมือตวัดโจมตีออกไปดังวืด ก่อนจะส่งเสียงเพีย
