ในหอยาสวรรค์รักษางั้นหรือ? เกิดเขาตายขึ้นมา…
ขณะเดียวกัน เฟิ่งจิ่วที่อยู่บนห้องใต้หลังคาชั้นสามกำลังเอนตัวหรี่ตาพักผ่อนบนตั่ง ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นข้างล่างแม้แต่น้อย เพราะเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่นั่งอยู่ข้างๆ เพื่อให้เธอได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ ได้ร่ายเขตอาคมกั้นเสียงเอาไว้ ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในชั้นหนึ่ง
กระทั่งเหลิ่งหวามาเคาะประตู เฟิ่งจิ่วจึงตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ
“ตื่นแล้วหรือ?” เซวียนหยวนโม่เจ๋อถาม มองเธอที่ยังคงง่วงงุน
“อืม ข้าได้ยินเสียงเคาะประตู” เฟิ่งจิ่วขยี้ตา มองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ก่อนจะหันไปมองเหลิ่งหวาที่ยืนอยู่ด้านหนึ่ง “ทำไม? มีเรื่องอะไรงั้นหรือ?” หากไม่มีเรื่องใด เหลิ่งหวาไม่น่าจะขึ้นมา
“นายท่าน ที่ชั้นหนึ่ง…” เหลิ่งหวาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เธอฟังคร่าวๆ รวมถึงเรื่องที่รองหัวหน้าท้าทายด้วย
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วกระตุกมุมปากเผยรอยยิ้ม “ก็แค่รองหัวหน้า ไม่จำเป็นต้องไปสนใจเขา”
เธอเอ่ยพลางนั่งตัวตรง ส่งดวงจิตลงไปที่ชั้นหนึ่ง ครั้นปล่อยดวงจิตออกไปแล้วเห็นชายชราที่กำลังหมดสติ นัยน์ตาของเธอหดเล็กลง รีบลุกพรวดขึ้นมาทันที
………………………………….
ตอนที่ 1968 เหิมเกริมได้เสีย