ที่มืด ไม่นานก็เห็นเงาร่างสีดำเส้นหนึ่งไหวตัวออกมารวดเร็วดุจผีสาง ความเร็วของเขา ทำให้พวกเขาล้วนตกตะลึง
พวกเขารู้ว่าที่นี่มีคนจับตาดูอยู่ แต่นึกไม่ถึง คนที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดบนชั้นสองนี้จะเก็บงำกลิ่นอายได้มิดชิด และเคลื่อนไหวรวดเร็วขนาดนี้
ชายชุดดำคนนั้นไหวกายลงไป แต่พวกเขากลับไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าในชั้นสองนี้มีคนคอยจับตาดูอยู่ในที่มืดกี่คนกันแน่? สิ่งที่ทำให้พวกเขาตะลึงยิ่งกว่าก็คือ เด็กหนุ่มชุดขาวที่ใบหน้าประดับไว้ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเสมอ เพียงออกคำสั่งแค่ประโยคเดียว ก็สามารถสั่งการคนที่มีพลังเช่นนั้นได้ เห็นได้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้เองก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน
นึกมาถึงตรงนี้ พวกเขาอดมองพิจารณาเด็กหนุ่มอย่างละเอียดไม่ได้ เด็กหนุ่มคนนี้ดูเหมือนอายุไม่มาก แต่กิริยาท่าทางสุขุมมั่นคง ใบหน้าอ่อนโยนราวกับไร้อารมณ์อันขุ่นเคือง ที่สำคัญคือ ในหมู่พวกเขาก็มีคนที่พลังไม่ธรรมดา กลับมองระดับวรยุทธ์ของเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ออก
พลังของเขาแกร่งกว่าพวกเขางั้นหรือ? พวกเขาจึงมองพลังของเขาไม่ออก? นั่นไม่น่าจะเป็นไปได้ หากไม่ใช่อย่างนั้น งั้นเขาก็ต้องฝึกวิชาอะไรที่สามารถเก็บซ่อนพลังไว้ได้?
ขณะกำลังคาดเดา ชายชุดดำท
