หอมของยาเช่นนี้ แม้แต่ข้าก็ยังทำขึ้นมาไม่ได้”
ผู้พูดก็คือประธานสมาคมนักปรุงยา เพราะกลิ่นหอมประหลาดทำให้ชาวเมืองแตกตื่น แม้แต่เขาที่กำลังเก็บตัวฝึกฝนก็ยังแตกตื่นไปด้วย หลังจากสอบถามอย่างละเอียดก็ได้รู้เรื่องของหอยาสวรรค์ ดังนั้นเมื่อไตร่ตรองอย่างดี เขาจึงตัดสินใจ
“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! เตรียมของขวัญแสดงความยินดีเสีย พวกเราจะไปแสดงความยินดีกับเขา ถือโอกาสไปสำรวจดูว่านายของหอยาสวรรค์เป็นคนแบบใดกันแน่” ประธานเอ่ย ก่อนจะสั่งให้นักเล่นแร่แปรธาตุสองสามคนให้รีบไปเตรียมของขวัญ
ทุกคนได้ยินก็มองหน้ากัน รองประธานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็อดแนะนำไม่ได้ “ท่านประธาน ทำอย่างนี้ไม่ค่อยดีกระมัง? หอยาสวรรค์แห่งนั้นเพิ่งเปิดกิจการก็สร้างความแตกตื่นเช่นนี้ ทำอย่างนี้เท่ากับแย่งรัศมีของสมาคมนักปรุงยาของเราไปอย่างหน้าด้านๆ หากพวกเราเอาของขวัญไปแสดงความยินดีถึงที่ คนอื่นเขาจะไม่คิดว่าสมาคมนักปรุงยาของเราสู้หอยาสวรรค์ไม่ได้หรือ?”
“เรื่องแค่นี้มีอะไรให้คิดมากกัน? ใต้หล้านี้มีคนมากความสามารถอยู่มากมาย นักเล่นแร่แปรธาตุผู้นี้สามารถสร้างกลิ่นหอมประหลาดเช่นนี้ขึ้นมาได้ แสดงว่าจะต้องเป็นผู้มีพรสวรรค์แน่นอน เหตุใดพวกเราต
