อดใจรอไม่ไหวที่จะเข้าไปดูข้างใน ทว่า ทั้งที่จำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ท้องฟ้าก็สว่างขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับไม่เห็นว่าประตูหอยาสวรรค์จะเปิดเสียที
ส่วนเฟิ่งจิ่วที่อยู่ด้านหลังหอยาสวรรค์ ยามนี้กำลังสั่งให้คนยกยาที่หลอมเสร็จแล้วออกไปจัดวางบนชั้นวางตรงกลางในชั้นหนึ่ง หลังจากเตรียมทุกอย่างเสร็จแล้ว เธอก็หันไปมองเหลิ่งหวากับตู้ฝานแวบหนึ่ง ยิ้มสั่งว่า “ในเมื่อเตรียมเสร็จหมดแล้ว อย่างนั้น เมื่อถึงเวลาก็เปิดประตูเลยเถอะ!”
“ขอรับ!” ทั้งสองรับคำ มองดูนายท่านของพวกเขาขึ้นไปชั้นบน กระทั่งเมื่อถึงเวลา พวกเขาเตรียมของเสร็จหมดแล้ว จึงเปิดประตู
เมื่อประตูหอยาสวรรค์เปิดออกและส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ยามเห็นฝูงชนที่เบียดเสียดกันอยู่ข้างนอก ตู้ฝานกับเหลิ่งหวามองหน้ากันแวบหนึ่ง พลางยิ้มน้อยๆ
“เปิดประตูแล้วๆ!”
ฝูงชนที่อยู่ข้างนอกเห็นหอยาสวรรค์เปิดประตู ต่างก็ร้องด้วยความดีใจ จากนั้นก็พากันเดินเบียดเข้าไปข้างใน บ้างก็ผลักบ้างก็ดัน ทำเอาสถานการณ์ค่อนข้างวุ่นวาย
ยามเห็นสถานการณ์ เสียงแฝงกลิ่นอายพลังวิญญาณของตู้ฝานดังขึ้น “ทุกท่าน! ช้าก่อน อย่าเบียดกัน!”
ครั้นเสียงของเขาดังขึ้น ทุกคนพลันเงียบ ไม่มีใครเบียดกันอีก ต่างหันไป
