่อนหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
………………………………….
ตอนที่ 1950 รอเพียงเปิดกิจการ
“เจ้าไตร่ตรองไปถึงไหนแล้ว?”
เขาเอ่ยถาม หลายวันมานี้ไม่เห็นเงาคน ที่แท้ก็ไปอยู่กับเฟิ่งจิ่ว ไม่น่าเล่าเขาขอให้เดินทางออกนอกมหาสมุทรด้วยกัน เซวียนหยวนโม่เจ๋อจึงได้ลังเลเพียงนี้ ไปครานี้ไม่รู้ได้กลับมาเมื่อใด เขาทำให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อลำบากมากจริงๆ
“เดินทางไปกับท่านนั้นได้ แต่ต้องรออีกสักระยะก่อน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อตอบ
ได้ยินอย่างนั้น เซียนจื๋อสุ่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนถามว่า “รออีกสักระยะนี่มันนานเท่าใด? อย่างไรเจ้าก็ควรบอกระยะเวลาชัดเจนให้ข้ารู้หน่อยกระมัง?”
เฟิ่งจิ่วที่อยู่ด้านหนึ่งได้ยินก็เอ่ยขึ้น “คืออย่างนี้ เจ๋ออยากรอให้หอยาสวรรค์ของเราเปิดกิจการก่อนแล้วค่อยไป น่าจะอีกประมาณสิบวันเจ้าค่ะ”
“ประมาณสิบวันหรือ ได้” เซียนจื๋อสุ่ยพยักหน้า หันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋ออีก “ข้ารอเจ้าอีกสิบวัน สิบวันไห้หลัง หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง”
พูดทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านี้ เซียนจื๋อสุ่ยก็หันตัวเดินออกไป ทิ้งเฟิ่งจิ่วกับเขาไว้เพียงสองคน
“อาจารย์ของท่านก็ไม่ได้พูดยากขนาดนั้น” เฟิ่งจิ่วยิ้มเอ่ย
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกระตุกมุมปาก ไม่ได้
