สี่ยวเอ้อร์ ร้องด่าไปพร้อมกับกระชากผม
เห็นการทะเลาะวิวาทที่เหมือนหญิงปากตลาด พวกเฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งได้แต่อึ้งงัน นี่อย่างไรทั้งสองก็เป็นบุตรีของตระกูลผู้นี้ไม่ใช่หรือ? เหตุใดยามลงมือจึงได้โหดร้ายเช่นนี้?
เห็นคนมายืนดูผสมโรงมากขึ้นเรื่อยๆ เฟิ่งจิ่วจึงออกคำสั่ง “จับพวกนางแยก”
เหลิ่งหวากับเหลิ่งซวงที่ยืนอยู่ข้างหลังรีบก้าวเข้าไป เหลิ่งหวาดึงตัวหยางเสี่ยวเอ้อร์ “แม่นางเสี่ยวเอ้อร์ อย่าทะเลาะกันอีกเลย”
ส่วนเหลิ่งซวงก็ดึงหญิงชุดหรูออก ก่อนจะผลักไปทางสองสาวรับใช้ จากนั้นก็ตวัดมองทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา “ดูนางให้ดีๆ!”
หยางเสี่ยวเอ้อร์เบิกตากว้างด้วยความโมโห เห็นเสื้อผ้าใหม่ที่ตนเองตั้งใจใส่มาวันนี้ถูกกระชากขาด และทรงผมที่สั่งให้สาวรับใช้หวีอย่างประณีตอยู่นานสองนานถูกกระชากจนยุ่งเหยิง หนำซ้ำยังขายหน้าต่อหน้าพี่สาวเฟิ่งกับพี่ชายเหลิ่งหวา ก็อดกัดริมฝีปากไม่ได้ ขอบตาเริ่มร้อนผ่าว
“แม่นางเสี่ยวเอ้อร์ ไม่ได้บาดเจ็บกระมัง?” เหลิ่งหวาเห็นแม่นางน้อยก้มหน้าก้มตา ท่าทางเหมือนจะร้องไห้ จึงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“พี่ชายเหลิ่งหวา นางกระชากผมข้า ทำทรงผมใหม่ของข้ายุ่งเหยิงไปหมด แล้วยังทำเสื้อผ้าใหม่
