ตอนที่ 1937 มาเชิญ
เซียนจื๋อสุ่ยกลับไม่ได้รู้สึกว่าที่เขาถามตรงๆ เช่นนี้เป็นการเสียมารถยาท ท่าทางของเขายังคงเป็นกันเอง เหมือนชินกับท่าทางเฉยชาเช่นนี้ของเซวียนหยวนโม่เจ๋อนานแล้ว ถึงอย่างไร เมื่อก่อนตอนที่เขาเจอเซวียนหยวนโม่เจ๋อตอนยังเป็นเด็ก เขาก็เป็นคนเย็นชาอยู่แล้ว
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตอบไปตรงๆ “ข้าจะออกไปนอกท้องสมุทรสักครา ไปครานี้หวังว่าเจ้าจะร่วมทางไปด้วย”
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อนัยน์ตาไหวระริก เอ่ยว่า “ท่านอาจารย์ไม่มีผู้อื่นแล้วหรือ? พักนี้ข้ามีธุระติดพัน เกรงว่าจะปลีกตัวร่วมทางไปกับท่านได้ยาก” เทียบกับการเดินทางไปนอกท้องสมุทร เขาอยากอยู่ข้างเฟิ่งจิ่วเพื่อช่วยนางลงหลักปักฐานให้มั่นคงมากกว่า
“ไม่ใช่ว่าไม่มีคนอื่น เพียงแต่ ไม่มีใครเหมาะสมเท่ากับเจ้าแล้ว” เซียนจื๋อสุ่ยมองเขา เอ่ยเสียงเข้มว่า “การเดินทางในครั้งนี้มีเรื่องหนึ่งที่ต้องอาศัยพลังของเจ้า และกระบี่เซวียนหยวนของเจ้าด้วย ฉะนั้นการเดินทางครั้งนี้ต้องเป็นเจ้าเท่านั้น เพราะเหตุผลนี้ ข้าถึงได้มาเชิญเจ้าให้ร่วมเดินทางกับข้าถึงที่เช่นนี้”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อขมวดคิ้ว เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่กำลังครุ่นคิด
เซียนจื๋อสุ่ยเห็นอย่างนั้น จึงถาม “เจ้
