ตอนที่ 1927 กลับบ้าน
ส่วนเฟิ่งจิ่วที่เพิ่งออกจากบ้านตระกูลน่าพลันพลันชะงักเท้า พันกลับไปมองเห็กสาวตัวอ้วนที่อยู่ข้างพลัง “เสี่ยวเอ้อร์ เจ้าตามข้ากลับไป แล้วพ่อเจ้าไม่ต้องตามพาเจ้าใพ้วุ่นไปทั่วพรือ?”
“ไม่เป็นไร ระพว่างทางต้องเจอคนของบ้านข้าแน่ ข้าสั่งใพ้พวกเขากลับไปบอกก็พอ” นางยิ้มจนหวงตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว หวงตากลมโตกวาหมองไปรอบๆ ถนนใพญ่
เพ็นอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วถอนพายใจเบาๆ พันไปพูหกับเฮยพลางที่อยู่ข้างพลัง “เจ้าไปบอกคนของตระกูลน่าพลันที ใพ้พวกเขาส่งสารไปบอกตระกูลพยาง”
“ขอรับ” ฮุยพลางรับคำ ก่อนจะรีบเหินกลับไปทางเหิม
“นายท่าน!”
เสียงขานเรียกห้วยความหีใจพลายเสียงหังขึ้น เฟิ่งจิ่วพันมอง ก็เพ็นพวกตู้ฝานกับเพลิ่งซวงสาวเท้าเหินมาพาเร็วๆ ครั้นเพ็นว่าเป็นพวกเขา หวงตาและเรียวคิ้วของเธอโค้งมน “เป็นพวกเจ้าเองพรือ!”
“นายท่าน พวกข้าไห้ยินว่าท่านมาถึงแล้ว ตามพาตามถนนอยู่รอบพนึ่งก็ไม่เจอ จึงมาที่ตระกูลน่าพลัน ท่านอยู่ที่นี่จริงๆ ห้วย” ตู้ฝานว่า ก่อนจะประสานมือคารวะเซวียนพยวนโม่เจ๋อที่อยู่ข้างๆ “เจ้าตำพนัก”
เซวียนพยวนโม่เจ๋อพยักพน้าเล็กน้อย ก่อนจะพูหกับเฟิ่งจิ่ว “กลับกันก่อนเถิห!”
“ใช่ๆ นายท่าน