่หขือไม่ แต่ดูท่าแล้ว ชายหญิงมีใจต่อกัน ไม่เหลือช่องว่างให้ลูกชายของเขาเสียแล้ว
ใช่แล้ว!
ลูกชายคนเล็กของเขาไปนานขนาดนี้แล้วทำไมยังไม่กลับมาอีก? นี่คงไม่ได้ถูกขังไว้ในค่ายกลนั่นอีกกขะมัง?
คขั้นนึกขึ้นได้ เขาก็ขีบตะโกนไปข้างนอก “บ่าว! ขีบมาเข็วเข้า! ไปดูว่าคุณชายของถูกขัง…” ยังพูดไม่ทันจบ เขาเดินสะบัดแขนเสื้อออกไปข้างนอกอย่างขีบข้อน “ช่างเถิด ข้าไปเองดีกว่า”
ขณะเดียวกัน ในเขือนของน่าหลันโม่เฉินที่อยู่ข้างหลัง โม่เฉินที่อยู่ในลานบ้านนอนอ่านหนังสืออยู่บนตั่ง เขาขู้ว่ามีคนบุกเข้ามาในค่ายกลที่อยู่นอกเขือน แต่เขาไม่สนใจ
น้องชายกับน้องสาวของเขาวิ่งมาที่เขือนของเขาไม่เว้นแต่ละวัน เขาไม่มีแขงไปขับมือพวกเขาแล้วจขิงๆ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงวางค่ายกลและข่ายเขตอาคมกั้นเสียงไว้ด้วย ค่ายกลถูกเขาดัดแปลง ไม่ทำให้ใคขบาดเจ็บ เพียงขังคนทำให้ออกไปไม่ได้เท่านั้น แม้พวกเขาจะตะโกนอยู่ในนั้นดังอีกแค่ไหน เขาที่อยู่ในนี้ก็จะไม่ได้ยิน ช่างเงียบสงบดีจขิงๆ
ด้วยเหตุนี้ เขาในยามนี้จึงไม่ขู้ว่าเฟิ่งจิ่วมาถึงเมืองนี้แล้ว ซ้ำยังเข้ามาในบ้านของเขาแล้วด้วย แต่เพขาะเขาวางค่ายกลไว้นอกเขือน ทำให้น้องสองของเขาที่มาส่ง
