จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังมา เพราะได้ยินเสียงกรีดร้องนั้นดังมาจากเหนือหัว ทุกคนจึงเงยหน้าขึ้นไปมองโดยสัญชาตญาณ
“อ๊า!”
เฟิ่งจิ่วกรีดร้อง เสียหลักร่วงตกลงมาจากกลางอากาศ เธอยังไม่ทันได้ประคองตัวให้มั่นคง ก็ร่วงเข้าไปในเกี้ยวคันนั้นแล้ว
“พลั่ก!”
หลังจากที่เสียงกระแทกดังลั่น ก็ได้ยินเสียงร้องครวญสองเสียงดังออกมาจากข้างใน ทุกคนหันไปมองเกี้ยวที่ถูกกระแทกจนหลังคารั่ว อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะได้สติกลับคืนมา
“เสี่ยวเอ้อร์!”
บิดาหยางพลันได้สติ ตะโกนด้วยความตกใจ รีบแหวกฝูงชนไปที่เกี้ยวหลังนั้น พอเปิดม่านออก แล้วเห็นภาพในนั้น เขาก็อึ้งค้างไปทันที
อย่าว่าแต่คนข้างนอกอึ้งเลย แม้แต่เฟิ่งจิ่วที่ตกลงมาจากข้างบน ร่วงลงมานอนคร่อมลูกสาวของคนอื่นเขาก็ยังอึ้งไม่ต่างกัน เธอมองเด็กผู้หญิงตรงหน้าที่สวมชุดแต่งงาน
ใช่แล้ว แม้จะใส่ชุดแต่งงาน แต่ก็เรียกได้ว่าเป็นแค่เด็กผู้หญิง ไม่ใช่หญิงสาว
เด็กผู้หญิงคนนี้สวมชุดแต่งงานลายหงส์สีแดงเพื่อความมงคล บนดวงหน้ากลมเกลี้ยงเต็มไปด้วยก้อนเนื้อนิ่มๆ ประดับด้วยดวงตากลมโตคู่หนึ่ง ข้างล่างจมูกเล็กๆ คือปากสีแดงกระจับ เพียงแต่ปากเล็กๆ นั่นอ้าเปิดเล็กน้อย ในปากยังมีขนมว่างที่ยังกินไม่หมดเหลืออยู่ให้เห็น แม้แต่กับเธอที่ตกลงมาจากข้างบน เด็กผู้หญิงก็ไม่ได้ดูตกใจสักนิด กลับมีเพียงสีหน้าตื่นเต้น กระทั่งรู้สึกเหมือนว่านางกำลังดีใจอย่างบอกไม่ถูก
ที่ทำให้เธองงงันยิ่งกว่าก็คือ เด็กผู้ห
