ตอนที่ 1913 เป็นผู้หญิงจริงๆ / ตอนที่ 1914 แยกย้ายกันไป
ตอนที่ 1913 เป็นผู้หญิงจริงๆ
“ช่างไม่บังเอิญเสียเลย! ข้าเป็นผู้หญิงน่ะสิ”
ประโยคนี้ออกไป หน้าตาของทุกคนก็ดูแปลกๆ พวกเขาไม่ได้ฟังผิดกระมัง หัวหน้าบอกว่าเขาเป็นผู้หญิง? พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน สายตาไล่มองพิจารณาบนตัวเขา มองซ้ายที ขวาที บนที ล่างที นอกจากใบหน้าที่งามเกินไปหน่อยของหัวหน้า รูปร่างผอมบางไปบ้าง ไม่เห็นมีตรงไหนที่เหมือนผู้หญิงสักนิด
“หัวหน้า ท่านล้อเล่นใช่หรือไม่?” ชายไว้หนวดถามด้วยรอยยิ้มเหยเก นาทีนี้เขาไม่เชื่อว่าหัวหน้าพูดจริง คิดเพียงว่าหัวหน้ากำลังล้อเล่น
ดูอย่างไรก็เป็นเด็กหนุ่ม เหมือนผู้หญิงเสียที่ไหน?
“ท่าทางข้าเหมือนกำลังพูดเล่นหรือ?” เฟิ่งจิ่วเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง กล่าวด้วยรอยยิ้มที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มว่า “ตอนนั้นข้าเคยบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่าให้ระวังภาพพจน์หน่อย อย่าถอดเสื้อผ้าส่งเดช? ทำไมเล่า ลืมเร็วขนาดนี้เลยหรือ?”
“มะ หมายความว่า หะ หัวหน้า ทะ ท่าน ท่านเป็นผะ ผะ ผู้หญิงจริงหรือ?”
เมื่อได้ยินอย่างนั้น กอปรกับนึกย้อนไปตอนนั้น ใบหน้าเขาจากแดงเริ่มกลายเป็นซีด จากซีดเริ่มกลายเป็นแดงก่ำ เสียงพูดก็ขาดๆ หายๆ อับอายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาอีก ได้แต่ก้มหน้าก้มตา ราวกับอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด
อับอายจนไม่มีหน้าไปเจอใครแล้วจริงๆ
คนอื่นๆ เห็นภาพนั้น ต่างก็พากันเบิกตาค้างด้วยความตกตะลึง ได้แต่มองเด็กหน
