้ากันแวบหนึ่ง ต่างคนต่างเห็นแววละโมบในแววตาของอีกฝ่าย
“ของนั่นเป็นของข้า ข้าว่าท่านหลีกทางไปเสียดีกว่า” ชายวัยกลางคนเอ่ยพลางจ้องอีกคน พลังของทั้งสองสูสีกัน หากแย่งกันขึ้นมาจริงๆ ยังไม่แน่นอนว่าใครจะได้ของไป!
“พรืด!” ชายอีกคนหลุดหัวเราะ “อย่างเจ้าน่ะหรือ?” สิ้นเสียง เขาโฉบร่างเข้าไป อาศัยความเร็วพุ่งไปทางเด็กหนุ่มชุดเขียวที่อยู่ใต้ต้นไม้ข้างหน้า
ของอยู่กับเด็กหนุ่มนั่น ขอเพียงได้ของมา เขาไม่เชื่อหรอกว่าชายคนนั้นจะตามมาทัน!
ชายอีกคนเห็นอย่างนั้นก็ลอบสบถในใจ ก่อนจะรวมพลังเหาะตามไป เป้าหมายคือเด็กหนุ่มที่อยู่ใต้ต้นไม้
แต่ใครเลยจะรู้ ขณะที่ทั้งสองพุ่งเข้าไปพร้อมกัน จู่ๆ เด็กหนุ่มที่ตอนแรกหลับตาเหมือนกำลังเมามายพลันลืมตาขึ้นมา แล้วยังส่งยิ้มให้พวกเขา ทำเอาพวกเขาสองคนตกใจ ทว่าแม้คิดจะยั้งมือก็ไม่ทันเสียแล้ว
เห็นเพียงเด็กหนุ่มคนนั้นจู่ๆ ก็คว้าไปเท้าของทั้งสองคนแล้วกระชาก หลังจากกระชากพวกเขาจนล้มแล้วก็ยกเท้าของพวกเขาขึ้น ดึงสายคาดเอวของพวกเขาออกมามัดขาของทั้งสองคน จากนั้นก็จับห้อยหัวลงมาจากต้นไม้
“ซี๊ด!”
“โอ๊ย!”
ทั้งสองคนสูดหายใจลึก ร้องด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดขาวในพริบตา ต้องบอกก่อนว่าพวกเขาเป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณ แต่กลับถูกเด็กหนุ่มคนหนึ่งจับมัดห้อยหัวในกระบวนท่าเดียว มือทั้งสองข้างก็ไม่รู้ว่าไปพันกันท่าไหน สุดท้ายก็ถูกมัดไว้ด้วยกันจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้
