พลังกระบี่อันรุนแรงพาดผ่าน ชายหนุ่มร้องครวญ มองธนูที่แทงแขนเขาด้วยสีหน้าตึงเครียด ธนูนั่นเหมือนจะมีพิษ ได้ยินเพียงเขาร้องครวญ จากนั้นก็เดินเซ สีหน้าดูย่ำแย่ลงเรื่อยๆ
“ฆ่าเขา!”
หญิงสาวสองคนนั้นตะโกน ตวัดดาบจู่โจมเข้าไป ทว่าในเวลานี้เอง ตะเกียบด้ามหนึ่งพุ่งออกมาจากห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง แทงทะลุผ่านมือของหญิงสาวสองคนนั้นที่ถือดาบและกระบี่ไว้
“กรี๊ด!”
ทั้งสองคนกรีดร้องโหยหวน ดาบสั้นและกระบี่อ่อนในมือร่วงลงพื้น พวกนางกุมมือตนเอง มองดูแผลกลางฝ่ามือที่ถูกแทงทะลุจนกลายเป็นรู เลือดสีแดงสดไหลเป็นทาง เจ็บจนสองมือสั่นเทา
“ท่านอาจารย์ เป็นที่นี่เจ้าค่ะ เร็วเข้า!”
มีเสียงหนึ่งดังมา เห็นเพียงหญิงสาวที่หายตัวไปเมื่อครู่พาหญิงสาวเจ็ดแปดนางมาด้วย และผู้ที่อยู่ด้านหน้าสุดก็คือหญิงงามอายุประมาณสามสิบปีคนหนึ่ง
“กลับเป็นคนของสำนักจามจุรี!”
มีผู้ฝึกตนที่อยู่หน้าประตูชั้นหนึ่งจำหญิงที่เป็นหัวหน้าได้ หน้าพลันเปลี่ยนสี อุทานด้วยความตกใจและรีบถอยห่าง ผู้หญิงจากสำนัก นี่เป็นนางมารที่ดูดพลังของผู้ชายเพื่อฝึกวรยุทธ์เชียวนะ! พวกนางไม่ใช่คนดี ไม่น่าเล่า เขาว่าแล้วเชียว ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนจะถอดเสื้อสู้กับศัตรูอย่างนี้
ที่แท้ก็เป็นนางมารจากสำนักจามจุรี ไม่แปลกที่จะไร้ยางอายเช่นนี้!
“ผู้ใดกล้าทำร้ายศิษย์ของข้า!”
เสียงของหญิงงามนางนั้นฟังดูหวานหยดย้อย ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเกรี้ยวกราด ทันทีที่เข้ามาข้างใน นัยน์ตาชวนลุ่มห
