หนุ่มในชุดดำกระชับตัวที่ยืนอยู่ตรงกลางด้วยแววตาเลื่อมใส
ทุกคนในที่นี้ไม่มีใครลืมว่าเป็นเพราะเขา พวกเขาถึงไม่ได้กลายเป็นเครื่องมือฆ่าคน แล้วก็เป็นเพราะเขา พิษในร่างกายของพวกเขาถึงสามารถแก้ได้ แล้วก็เป็นเพราะเขาอีกเช่นกัน พวกเขาจึงมีสิทธิ์ที่จะเลือกทางเดินเส้นอื่น
“อาศัยป่าควันพิษแห่งนี้ พิษในตัวพวกเจ้าล้วนถูกแก้แล้ว เวลาที่ต้องฝึกอยู่ในนี้ก็ครบแล้ว หากในหมู่พวกเจ้ามีใครอยากหนีไป ก็ฉวยโอกาสนี้หนีไปได้ ทางวิหารราตรีไม่มีทางสืบเจอเบาะแสของพวกเจ้าได้แน่”
เฟิ่งจิ่วเอ่ยอย่างแช่มช้า สายตากวาดมองทุกคน จดจำใบหน้าของพวกเขาทุกคนเอาไว้
ได้ยินอย่างนั้น ทุกคนมองหน้ากัน สุดท้ายต่างเอ่ยเป็นเสียงเดียวกันว่า “หัวหน้า พวกข้าจะติดตามท่าน ท่านไปไหน พวกข้าก็จะไปด้วย!”
หลายเดือนที่ผ่านความเป็นความตายมานี้ พวกเขาตัดสินใจแต่แรกแล้ว ขอเพียงรอดชีวิตไปได้ พวกเขาก็จะติดตามนายท่าน! เขาไม่ได้เป็นเพียงหัวหน้าของพวกเขา แต่ยังช่วยพวกเขา และให้ชีวิตใหม่แก่พวกเขาด้วย
คนที่รอดชีวิตมานั่งตรงนี้ได้ แต่ละคนล้วนเป็นชายชาตรีที่ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ ย่อมไม่มีทางจากไปง่ายๆ เพราะเหตุผลนี้อยู่แล้ว
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วนัยน์ตาไหวระริก “ต่อไป ข้าจะเล่นงานวิหารราตรี พวกเจ้าก็จะติดตามข้า เป็นศัตรูกับวิหารราตรีงั้นหรือ?”
เมื่อได้ยินทุกคนพลันตกตะลึง นึกไม่ถึงว่าหัวหน้าคิดจะเล่นงานวิหารราตรี ทว่าพวกเขาเองก็ไม่ใช่คนรักตัวกลัว
