ตอนที่ 1847 เจ้าหนูนี่ / ตอนที่ 1848 ให้โอกาสเจ้าฆ่าข้า
ตอนที่ 1847 เจ้าหนูนี่
พอพวกเฟิ่งจิ่วมาถึงข้างใน จึงค้นพบว่าคุกใต้ดินมีขนาดเท่าสนามข้างบน หนำซ้ำตลอดเส้นทางกลับไม่เจอใครเลยสักคน
ทั้งที่บอกว่าในนี้มีผู้ฝึกวิชามารที่รอโทษตายอยู่ ยามนี้กลับไม่เห็นเงาคนแม้แต่คนเดียว ทุกคนเริ่มระแวดระวัง ขณะเดินหน้า พวกเขาจับกลุ่มกันสองคน และหันหลังชนกัน เพื่อระวังการเคลื่อนไหวรอบๆ
“ย้าก!”
ทันใดนั้น เสียงคำรามดังขึ้น เงาร่างที่สวมเสื้อผ้าขาดวิ่นกระโจนออกมา ในนาทีนั้นเอง เงาร่างสิบกว่าเราที่สวมเสื้อผ้าขาดจนแทบเปลือยเปล่าครึ่งท่อนพุ่งกระโจนใส่พวกเฟิ่งจิ่ว ความเร็วนั้น พละกำลังนั้น เหมือนกับสัตว์ร้ายที่หิวกระหายมานาน ชวนให้อกสั่นขวัญหาย
แม้ทั้งสองฝ่ายไม่มีอาวุธอยู่ในมือ แต่ในนาทีนี้ ไอสังหารพวยพุ่ง กลิ่นอายเย็นเยียบทำให้คุกใต้ดินแห่งนี้ยิ่งหนาวเหน็บขึ้นไปอีก เสียงคำราม และเสียงหมัดปะทะกัน เสียงฝ่ามือลมแหวกอากาศ ดังปะปนกันในคุกใต้ดินแห่งนี้
“อ๊าก!”
เหลยเซียวยื่นมือออกไปบิดคอของผู้ฝึกวิชามารคนหนึ่งจนหัก ได้ยินเพียงเสียงกระดูกหักดังผสานกับเสียงกรีดร้องโหยหวนท่ามกลางความโกลาหล
“กร๊อบ! อ๊าก…”
“ตายเสียเถอะ!”
“ข้าจะฆ่าพวกเจ้า!”
“ตายเสียเถอะ! อ๊าก…”
ท่ามกลางการต่อสู้อันวุ่นวาย ศพที่ล้มลงไปถูกเหยียบย่ำ บางคนขณะที่สะดุดศพบนพื้นล้มลงไปก็ถูกศัตรูพุ่งเข้าไปใช้หมัดโจมตีจุดตาย
ได้ยินเพียงเสียงกระดูกหน้าอกแตกละเอีย
