ราะอะไรกันแน่?
ผู้อาวุโสกุ่ยที่อยู่ข้างในเดินออกมา มองดูศพสิบกว่าศพที่วางเรียงกันอยู่นอกเรือน สายตาคมปลาบและเหี้ยมเกรียมพาดผ่าน เขาเริ่มตรวจสอบตั้งแต่ศพแรกทันที
“โจมตีที่หน้าอกจนถึงแก่ความตาย รูแผลขนาดเล็ก ไม่ใช่ดาบหรือกระบี่ แล้วก็ไม่ใช่อาวุธลับ ดูจากรูนี้น่าจะเป็นกิ่งไม้ หนำซ้ำไม่ใช่กิ่งไม้ที่คมด้วย” ผู้อาวุโสกุ่ยตรวจสอบ พร้อมกับพึมพำวินิจฉัยไปพลาง “ผู้ฝึกวิชามารระดับกำเนิดวิญญาณเดิมมีวิชาป้องกันตัวแข็งแกร่งมากอยู่แล้ว ทว่าใช้เพียงกิ่งไม้กิ่งเดียวก็สามารถทำให้เขาถึงแก่ความตายได้ คนคนนี้ไม่ธรรมดาเลย”
“หรือว่าจะมีคนที่มีฝีมือยอดเยี่ยมแฝงตัวอยู่ในสามร้อยกว่าคนนั้นขอรับ?” ผู้ฝึกวิชามารที่อยู่ข้างๆ อดถามขึ้นไม่ได้
ได้ยินอย่างนั้น ผู้อาวุโสกุ่ยเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แสยะยิ้มบอกว่า “เจ้าคิดว่าข้าตาบอดหรือ? ในสามร้อยกว่าคนนั้นหากมีคนอย่างนั้นอยู่จริง ข้าจะดูไม่ออกได้อย่างไร?”
ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นถูกตำหนิ ก็รีบก้มหน้าหลุบตาต่ำ ไม่กล้าพูดอะไรอีก กลัวว่าผู้อาวุโสกุ่ยจะนำความโกรธมาระบายที่เขา
ผู้อาวุโสกุ่ยหันไปตรวจสอบศพที่สองต่อ เห็นว่าถูกดาบปาดคอ อีกครั้งทั่วทั้งตัวยังไม่มีร่องรอยการต่อสู้แม้แต่น้อย ก็
