อขาวหายาก ฆ่าแม่เสือตัวนี้แล้วถลกหนังมันไปประมูลขาย หนังเสือขาวหนึ่งผืนก็พอให้พวกเราพี่น้องกินดื่มไปได้หลายปีแล้ว ส่วนลูกเสือขาวในท้องของมัน หึๆ ย่อมต้องเก็บไว้เป็นสัตว์คู่พันธสัญญากับข้าอยู่แล้ว”
“ได้! พวกเราเชื่อฟังพี่ใหญ่!” ชายสิบกว่าคนลงมือทันที เริ่มบีบคั้นเสือขาวตัวนั้นอีกครั้ง
ห่างออกไปไม่ไกล นายท่านลู่เห็นเฟิ่งจิ่วยืนอยู่ข้างหน้าไม่ถอยมาด้วย ก็อดตะโกนเรียกไม่ได้ “สหายน้อยเฟิ่งๆ มาทางนี้เร็ว”
“คนพวกนี้ไม่ค่อยเข้าตาข้าเลย!” เฟิ่งจิ่วพึมพำ นิ้วมือขยับเล็กน้อย ยาเม็ดหนึ่งถุกเธอดีดเข้าไปในกองไฟที่อยู่ข้างหน้า
“โธ่เอ๋ย ผู้ฝึกตนพวกนี้ พลังของพวกเขาไม่ธรรมดา ไม่ใช่คนที่เราจะมีเรื่องด้วยได้ เจ้ารีบถอยมาเร็ว” นายท่านลู่ตะโกนบอกเบาๆ อยากเข้าไปดึงเขา แต่จู่ๆ กลับเห็นเฟิ่งจิ่วหันกลับมาส่งยิ้มให้เขา
