ตอนที่ 1785 ฉวยโอกาสจากไปยามดึก / ตอนที่ 1786 เพิ่งรู้
ตอนที่ 1785 ฉวยโอกาสจากไปยามดึก
เธอมองท้องฟ้าข้างนอก แม้ท้องฟ้าจะเริ่มมืด เวลาล่วงสู่กลางคืนแล้ว แต่หากจากไปตอนนี้ ก็เป็นเวลาที่พอดี
ด้วยเหตุนี้ จึงหันไปบอกมู่หรงอี้เซวียนที่อยู่ข้างกาย “อาจารย์ของท่านฟื้นแล้ว หลังกินยาพิษในร่างกายก็แก้หมดแล้ว เช่นนั้นข้าคงไม่อยู่ต่อ ขอตัวลาตรงนี้เลยก็แล้วกัน!”
ได้ยินอย่างนั้น มู่หรงอี้เซวียนตะลึงเล็กน้อย “เจ้าจะไปแล้วหรือ? ตอนนี้?”
เธอพยักหน้า “อืม อย่างไรอยู่นี่ไปก็ไม่มีอะไรทำแล้ว แต่ในเมื่อมาถึงนี่แล้ว ก็ขอไปสำรวจรอบๆ ก่อนก็แล้วกัน!”
ได้ยินอย่างนั้น เขาพูดอย่างไม่ค่อยวางใจ “ตอนนี้ท้องฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว ถึงจะไปก็ควรไปพรุ่งนี้จะดีกว่ากระมัง! ฟ้ามืดเดินทางลำบาก ซ้ำเจ้ายังตัวคนเดียว ข้าจะวางใจให้เจ้าจากไปคนเดียวได้อย่างไร?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ใช่ว่าไม่เคยเดินทางตอนกลางคืน เอาล่ะ ตกลงตามนี้ก็แล้วกัน! ท่านส่งข้าออกจากสำนักเถิด! ไปถึงข้างนอกข้าย่อมเดินทางลำพังได้”
เห็นเธอตัดสินใจจะไปอย่างแน่วแน่ เขาถอนหายใจ ไม่ถามอะไรมากอีก เพียงกำชับองครักษ์ชุดดำข้างหลังให้อยู่เฝ้าข้างกายอาจารย์ของเขา แล้วจึงค่อยส่งเฟิ่งจิ่วไปยังประตูใหญ่ของสำนัก
พวกเขาขี่กระบี่บินออกไป ฟ้าค่อยๆ มืดลง จึงไม่เป็นที่สังเกตของคนอื่นในสำนัก ครั้นมู่หรงอี้เซวียนส่งเธอออกจากประตูสำนัก จึงถาม “อย่างนั้นต่อจากนี้เจ้าจะไปไหน? มีแผนแล้วหรือยัง?
