ตนระดับเซียนเหินยังถูกฆ่าโดยไม่รู้ตัวอย่างนั้น ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้ เขาก็หลับไม่สนิท หากคืนใดมีคนมายืนข้างเตียงรอปลิดชีพเขาบ้างจะทำอย่างไร?
“ไม่มีประโยชน์! ออกไป!” เขาโบกมือไล่ พร้อมกับตวาดด้วยอารามกระสับกระส่าย
คนที่คุกเข่าอยู่กลางตำหนักรับคำอย่างนอบน้อม จากนั้นก็ถอยออกไป
ผู้ครองแคว้นจักรวรรดิจันทราลับเดินวนไปวนมาอยู่ในตำหนัก ไม่นานก็ตะโกนเรียก “ผู้ใดอยู่ข้างนอก!”
“ฝ่าบาท!” ทหารสองคนเข้ามา คารวะอย่างนอบน้อม
“เพิ่มทหารลาดตระเวนอีกหนึ่งกอง แม้แต่ยุงตัวเดียวก็อย่าปล่อยให้เล็ดลอดเข้ามาในวังเด็ดขาด!” ผู้ครองแคว้นจักรวรรดิจันทราลับออกคำสั่ง
“พ่ะย่ะค่ะ”
สองคนนั้นถอยออกไป ถ่ายทอดคำสั่งให้เพิ่มทหารลาดตระเวนอีกหนึ่งกอง นี่เป็นคำสั่งครั้งที่สามของผู้ครองแคว้นแล้ว ไม่ต้องเดาก็รู้ ยามนี้ผู้ครองแคว้นกระวนกระวายใจเพียงใด
ขณะเดียวกันในจักรวรรดิบุริมฉาย แม้คนที่ส่งออกไปสืบข่าวจะไม่ได้ข่าวอะไรกลับมา ทว่าผู้ครองแคว้นจักรวรรดิบุริมฉายได้เขียนรายชื่อของคนที่มีความเป็นไปได้แล้วสืบเรียงตัวด้วยตนเอง สุดท้าย ก็สืบจนเหลือเพียงชื่อของเฟิ่งจิ่ว
มองดูชื่อนั้น รังสีอำมหิตพาดผ่านดวงตาของผู้ครองแคว้นจักรวรรดิบุริมฉาย “นอกจากเฟิ่งจิ่วผู้นี้ ทั่วทั้งแปดจักรวรรดิใหญ่และแผ่นดินแถบใต้แม่น้ำอันกว้างใหญ่ไพศาล ยังมีใครกล้าตั้งตนเป็นศัตรูกับกลุ่มอำนาจแถบเหนือแม่น้ำเพื่อช่วยเซวียนหยวนโม่เจ๋ออีก?
เพียงแต่นึกไม่ถึง อย
