ตอนที่ 1725 พบมู่หรงอี้เซวียนอีกครั้ง / ตอนที่ 1726 สองคนที่พักฟื้นอาการบาดเจ็บ
ตอนที่ 1725 พบมู่หรงอี้เซวียนอีกครั้ง
ผู้เฒ่าเทียนจีบอกเขา พลางลูบหนวดมองดวงดาราที่เจิดจรัสดวงหนึ่ง “เห็นนั่นหรือไม่? ดาราหงส์ปรากฏอีกครั้งแล้ว ซ้ำยังเปล่งประกายเจิดจรัสกว่าแต่ก่อนเสียอีก ข้ามั่นใจได้ว่า เคราะห์กรรมที่ฝืนลิขิตสวรรค์ของนางถูกนางแก้ไขเองแล้ว”
“ท่านอาจารย์ เช่นนั้นพวกปู่ของนางตายไปแล้วจริงๆ หรือขอรับ?” โม่เฉินอดถามไม่ได้
“เป็นหรือตาย ตายหรือเป็น เป็นก็คือตาย ตายก็คือเป็น… ไปเถิด! จงลงเขาไปเสีย…” เขาสาวเท้าเดินจากไปบนทางกลับ ย่างเหยียบบนหิมะทีละก้าวๆ ทว่ากลับไร้ซึ่งรอยเท้า เหลือเพียงเสียงอันล่องลอยของเขาที่ดังก้องอยู่ใต้ผืนฟ้าที่พร่างพราวไปด้วยดวงดารา……
โม่เฉินมองดูเงาร่างของเขาค่อยๆ ห่างออกไป กระทั่งมองไม่เห็น จึงค่อยละสายตากลับมา แล้วแหงนหน้ามองดาราหงส์ที่โดดเด่นอยู่กลางนภาดวงนั้น
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาเดินไปที่ลานสวน เตรียมเก็บของ แล้วลงจากเขาพรุ่งนี้เช้า
ในอีกด้านหนึ่ง ณ แผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำ
ในลานบ้าน ซู่ซีประคองเฟิ่งซานหยวนที่หน้าซีดเดินรับแสงแดดในสวน หลังเดินครู่หนึ่ง ก็พยุงเขาให้เอนหลังบนตั่งในสวน
“ระวังหน่อย” ซู่ซีบอก แล้วห่มผ้าผืนบางให้เขา
“ไม่รู้ว่าตอนนี้เย่เอ๋อร์เป็นเช่นไรบ้างแล้ว แม่หนูเฟิ่งจะหาเขาเจอหรือยัง? ผ่านไปครึ่งปีแล้ว พวกเขายังสบายดีหรือไม่?” เฟิ่งซานหยวนพูดอย่างแช่มช้
