อรับใช้อยู่ในสวนเข้ามารายงาน จากนั้นก็ถอยออกไป
สองสามีภรรยาได้ยินก็มองหน้ากัน แล้วคิดเหมือนกันว่า คราวนี้ต้องถามให้ดี ดูว่าพักนี้มีข่าวของพวกเฟิ่งจิ่วหรือไม่ เพราะครั้งก่อนตอนที่มู่หรงอี้เซวียนมาหาเขาก็เอาข่าวมาบอกเล่าด้วย เพียงแต่ กลับไม่ใช่ข่าวดี
แม้ตัวพวกเขาอยู่บนแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำ แต่ก็รู้เรื่องที่ราชวงศ์เฟิ่งหวงล่มสลายผ่านมู่หรงอี้เซวียน และเพราะรู้ว่าศัตรูแข็งแกร่งมาก พวกเขาถึงได้พักฟื้นเงียบๆ อยู่ที่นี่ ไม่ได้เร่งเดินทางกลับไปทันที เพราะกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ทำให้พวกเขาเป็นห่วงอีก แต่ถึงแม้อย่างนั้น อยู่ที่นี่พวกเขากลับรู้สึกหนึ่งวันนานเหมือนหนึ่งปี
ขณะที่สองสามีภรรยาครุ่นคิด มู่หรงอี้เซวียนที่สวมชุดขาวสาวเท้าเข้ามาช้าๆ…
………………………………….
ตอนที่ 1726 สองคนที่พักฟื้นอาการบาดเจ็บ
บนกายเขาสวมเพียงอาภรณ์สีขาวเรียบง่าย เส้นผมสีหมึกรวบสูงครอบรัดเกล้าหยก เอวเหน็บพู่หยก และขลุ่ยหยกขาวหนึ่งเลา ฝีเท้าแช่มช้าทว่ามั่นคง ด้านหลังเขา ยังมีองครักษ์ชุดดำคนหนึ่งตามมาด้วย
“ท่านปู่เฟิ่ง ฮูหยินใหญ่” มู่หรงอี้เซวียนที่เดินเข้ามาในลานสวนคารวะทั้งสอง
“นั่งเถิด”
ชายชราพยักหน้า มองคุณชายในชุดสีขาวสง่างามตรงหน้า ลอบทอดถอนใจลึกๆ ข้างใน ปีนั้นพอราชวงศ์เฟิ่งหวงถูกก่อตั้งขึ้นก็ไม่รู้ว่าเขาไปไหน ราวกับหายตัวไป ไม่มีข่าวคราวแม้แต่น้อย นึกไม่ถึง สุดท้ายกลับได้พบกันอีกครั้งในสถานการณ์เช่นนั้น หนำ
